Fagrir sveinar og froskalappir

Franskur matur og vín allan daginn út og inn

2007-05-29T03:36:00.000-07:00

Á föstudaginn þar síðasta fór ég á vínsmökkunarnámskeið í skólanum. Var reyndar svo óheppin að fyrrverandi kennari minn hin ógurlega Jetty eins og ég kallaði hana (raunverulegt nafn Tessy) sá um námskeiðið. Eins og áður talaði Tessy mjög hratt og mikið en það er greinilegt að vín er mikil ástríða hjá henni því hún gjörsamlega ljómaði af gleði yfir þessari kennslustund og missti sig stundum í óvæntum hlátursrokum af engu augljósu tilefni. Hún var líka svona daginn sem hún ákvað að kynna bekkinn minn fyrir franskri tónlist, þessa viku sem hún kenndi mér. Þá fékk hún alveg óvænta vítamínssprautu í rassinn og tók heilu aríurnar fyrir okkur þess á milli sem hún trommaði á borðin af mikilli list.

Eftir vínsmökkunina fór ég ásamt Jelenu, Libi og Chuck í grillveislu hjá Breez og fimm vinum hans í Nice. Það var ótrúlegt fjör ekki síst vegna þess að loksins fékk maður tækifæri á að eyða heilu kvöldi í frönskum félagsskap og fá smá innsýn í líf franskra ungmenna, hljómar eins og ég sé að gera dýralífsþátt! Allt matarboðið var mjög afslappað, maður er vanur því hér heima að þegar maður mætir í grillveislu þá er gestgjafinn þegar kominn út á svalir að grilla og búið er að leggja á borð og svo framvegis. Um slíkt var ekki að ræða í þessu tilviki enda frakkarnir almennt mun afslappaðari en gengur og gerist. Við mættum um hálf níu leytið og héldum að við værum allt of sein, vinir hans voru þá hins vegar ekki einu sinn mættir og gestgjafinn var hvorki byrjaður að matreiða né leggja á borð. Þegar vinir hans komu klukkutíma seinna var byrjað á því að setjast út í garð og opna allar flöskur sem til voru í húsinu. Fólk sat síðan og drakk í um klukkutíma áður en gestgjafinn hafði rænu á að muna eftir grillmatnum. Þá hins vegar uppgötvaði hann að hann hafði gleymt kjötinu heima hjá vini sínum svo það tók góðan klukkutíma í viðbót að ná í kjötið. Á meðan sat fólk bara í rólegheitunum og drakk, enginn fór á fætur til að skera niður salatið eða undirbúa fyrir grillið fyrr en maturinn var kominn í hús. Þá byrjaði hins vegar alvöru grillveisla, reyndar var klukkan orðin vel yfir ellefu en enginn virtist kippa sér upp við það. Í fyrstu byrjaði Breez að grilla tvær gerðir af pylsum sem litu meira út eins og bjúgur. Eftir pylsuátið var grillað lambafile með rosalega góðri hvítlauksdressingu, með matnum var síðan borið fram salat með pasta í!!! Ég hélt að máltíðinni væri lokið eftir lambafile-ið en þá tók gestgjafinn sig til og fór að grilla nautabuff, svo við fengum að smakka þrenns konar grillkjöt. Þegar ég segi smakka þá er það vegna þess að hver og einn fékk ekki stóra sneið heldur í raun smá smakk svo maður hefði pláss fyrir alla réttina. Frakkarnir kunna sitt fag, heima hefði verið allt of mikið af kjöti og maður væri sprunginn eftir fyrsta eða annan réttinn. Eftir máltíðina sat fólkið í rólegheitunum og drakk en aldrei sá ég frakkana þó verða ölvaða, held að þeir hafi öðruvísi þol fyrir víni en annað fólk enda alin upp við vín frá pela.

Á laugardaginn þar síðasta fór ég síðan á matreiðslunámskeið heima hjá hinni frönsku Nicole. Ég held að þetta hafi verið skemmtilegasti matreiðslutíminn til þessa. Við mættum þangað níu um morguninn og elduðum þriggja rétta máltíð alveg frá grunni. Síðan héldum við ekta franskt matarboð í hádeginu og buðum tveim vinum Nicole og manninum hennar. Ég eiginlega verð að lýsa því hvernig alvöru franskt matarboð fer fram því það er í svo mörgum stigum. Í byrjun settumst við út í garð og fengum apperatifs sem var í þessu tilviki kældur áfengur ávaxtadrykkur. Því næst settumst við við matarborðið og fengum Pissaladiére sem entrée en það er hefðbundin forréttur hér í Suður Frakklandi. Pissaladiére er í rauninni hálfgerð pizza með miklum lauk, ólívum, sardínum og olíu. Mér finnst þetta mjög gott en það eru ekki allir sem kunna að meta sterka bragðið af sardínunum. Eftir forréttinn fengum við aðalrétt sem samanstóð af grilluðum kjúklingi og grænmeti sem búið var að raða upp eftir kúnstarinnar reglum með osti, olíu og ýmsum kryddum á milli. Eftir aðalréttinn var salatið borið fram, sem mér fannst mjög furðulegt þar sem við erum vön að borða salatið á undan eða með aðalréttinum? Þegar salatið var búið fengum við eftirréttinn en það var ótrúlega góð frönsk súkkulaðiterta með sultu, reyndar sultunni sem við bjuggum til í síðustu viku. Eftir máltíðina fengum við síðan kaffi og staup af Lemonchada sem er hefðbundin miðjarðarhafsdrykkur gerður úr sítrónum. Með máltíðinni drukkum við hins vegar rauðvín og vatn svo það var ansi mikið um áfengi miðað við að þetta var hádegismatur. En þar sem frakkarnir kunna að umgangast áfengi þá var auðvitað aðeins dreypt á því í hófi. Máltíðin var í alla staði alveg frábær og það er ekki skrítð að frakkarnir eru flestir grannir og í góðu formi. Þeir borða mjög skynsamlega og taka sér góðan tíma við matarborðið. Vegna þessa leið manni aldrei eins og maður væri að springa eftir átið heldur var maður mjög þægilega saddur og frískur eftir máltíðina. Ég held að við ættum að koma þessum sið á heima á íslandi, reyndar er verst að við fáum ekki nær tveggja tíma hádegishlé líkt og frakkarnir svo okkar máltíðir eru óhjákvæmilega alltaf á hlaupum. Eftir erfiðan dag við eldavélina fór ég með Jelenu til Nice í tilraun til að kaupa kjól fyrir brúðkaupið hennar systur minnar. Ég æddi um alla Nice en einhverra hluta vegna endaði ég með að kaupa flest allt annað en kjól fyrir þetta sérstaka tilefni. Eftir langan og strangan dag við innkaup (úff hvað ég lifi erfiðu lífi hér í Frakklandi) settumst ég og Jelena niður og hlustuðum á Reggí/rapp útitónleika á frönsku, sem var mjög forvitnilegt. Hér í Frakklandi er mikið í tísku núna að hlusta á Reggí tónlist og klæða sig eins og útúrreyktur rastafari. Flest allir unglingarnir eru með drella og alls kyns vefnað í hárinu og spila sig sem miklar listatýpur. Þetta er reyndar þægileg tíska ef maður spáir í því, maður getur bara skellt sér í of stóra skyrtu og litríkar buxur og hætt að hugsa um persónulegt hreinlæti. Það myndi allavega spara manni mikinn tíma á morgnanna.

Á mánudaginn þar síðasta skellti ég mér svo til Cannes eftir skóla en eins og flestir vita þá er verið að halda kvikmyndahátíðina í Cannes núna. Ég mætti þar Jelenu, Alex, Libi og Chuck en fékk hálfgerða minnimáttarkennd um leið og ég steig út úr lestarstöðinni. Allir virtust klæddir í síðkjóla eða smóking og skipti ekki máli hvort það væru stjörnur eða bara meðalljónin að reyna að upplifa sig sem eina slíka. Ég sá í byrjun ekki neinar stjörnur, einhver smástirni og fyrirsætur sem maður veit ekki einu sinni nöfnin á en ljósmyndararnir eltu á röndum engu að síður. Hins vegar var verið að frumsýna myndina A Mighty Heart á rauða dreglinum, en hinn ofurmyndarlegi Brad Pitt framleiðir myndina og hin ofurfallega Angelina Jolie leikur eitt aðalhlutverkið. Haldið þið ekki að frökenin litla frá Íslandi hafi ekki bara séð Pittinn og skvísuna hans með eigin augum þegar þau komu út af frumsýningunni. Ég get nú alveg vottað fyrir það að Brad Pitt er alveg jafn myndarlegur í raunveruleikanum og á hvíta tjaldinu, flestar konurnar þurftu að hemja sig svo þær færu ekki að froðufella. Reyndar byrjuðu margir að kalla einhvað um leið og hjónaleysin stigu út úr Le Grand Auditorium á leið sinni í bílinn. Ég hélt í fyrstu að það væri að kalla Brad Pitt á mjög bjagaðri ensku en fattaði síðan seinna meir að fólkið var að kyrja ,,On feet,, sem átti að hvetja stjörnurnar til að ganga götuna í stað þess að keyra hana. Ég skil hins vegar stjörnurnar mjög vel að leggja ekki í það þar sem papparassarnir voru eins mý á skít. Geðveikin var slík að lögreglan réði ekkert við aðstæður og frétti ég að Angelina hefði ekki verið ánægð með skipulagið umrætt kvöld. Hún tók víst einhvað frekjukast á rauða dreglinum en ég var víst of langt í burtu til að fá slíkt drama beint í æð. Ég sá einnig Mickey Rourke (held hann heiti það) en greyið gaurinn lítur út eins og strekkt skinn sem hefur verið of lengi í sólinni. Held að hann hefði aðeins átt að slappa af eftir fyrstu 50 lýtaaðgerðirnar. Eftir allt stjörnufarganið fórum við síðan á ströndina en þar var búið að setja upp stóran kvikmyndaskjá og verið var að sýna gamlan vestra með John Wayne. Við sátum því þar í rólegheitunum og dreyptum á rósavíni meðan fína fólkið keyrði um í limósíum með lífverði, lögreglumenn og ljósmyndara sem fylgdust með hverju skrefi þeirra. Eftir að hafa séð geðveikina í kringum þessar stórstjörnur er ég nú bara ánægð með að vera óþekkt núll á lítilli eyju í ballarhafi.

Ég fékk þó ekki nóg af glamúrnum í Cannes því ég mætti þangað aftur galvösk síðasta miðvikudag og eins og sannur aðdáandi þá hékk ég fyrir utan Grand Auditorium í nær tvo tíma til þess að sjá stjörnurnar úr Ocean´s 13. Var svo heppin að ná meira að segja ágætis mynd af Brad Pitt, George Clooney, Don Cheadle, Scott Caan og Carl Reiner:) Ég veit, ég er ógeðslega fræg, þið megið kannski tala við mig þegar ég kem heim aftur, sé til.

Síðasta föstudag var síðan Sangria partý á heimavistinni minni, maður gat drukkið eins mikið Sangria og maður vildi fyrir aðeins 3 evrur. Ég nýtti því tækifærið og kvaddi flesta þar sem ég fer fyrr en ég ætti og missi því af kveðjupartýinu sem verður næsta fimmtudag fyrir alla þá sem eru að fara. Kvöldið var að minnsta kosti fjörugt og auðvitað nýtti fólk sér það kostatilboð að drekka sig undir borðið fyrir 3 evrur. Það var því orðið ansi kátt í enda kvöldsins, skrítið hvað franskan verður líka betri þegar maður er aðeins í glasi.

Í dag er síðasti dagurinn minn í skólanum og síðasti dagurinn minn hér í Antibes! Nú er farið að styttast í að ég komi heim, svo ég endurtaki mig enn og aftur þá trúi ég því ekki hvað tíminn hefur liðið hratt. Satt að segja væri ég ekkert á móti því að eyða þremur mánuðum til viðbótar hér en ætli maður verði ekki að fara heim til að vinna fyrir salti í grautinn:) Kannski að ég gefi bara skít í það og fari að lifa Bóhemian lífi hér í Frakklandi. Það ætti ekki að vera svo erfitt. Ég get staðið á götuhornum og sungið gamlar íslenskar vísur meðan ég svíf um berfætt eins og vitskertur álfur, en margir nemendur hér hafa þá ímynd af Íslandi eftir að hafa fylgst með Björk okkar Guðmundsdóttir og svo auðvitað Sigurrós. Ég þarf þó ekki að örvænta enn þar sem hverdagsleikinn bíður í að minnsta kosti eina viku í viðbót þar sem ég fer til Parísar á morgun og hitti þá hina mína allra bestustu Helgu pelgu. Get ekki beðið eftir að hitta hana og skoða hvað París hefur upp á að bjóða. Allir sem fara þangað virðast heillaðir af borginni svo ég held ég verði ekki fyrir vonbrigðum. Þetta verður líklegast síðasta bloggið mitt áður en ég kem heim. Fáið bara Parísarsögurnar beint í æð þess í stað. Vona að fólk hafi getað skemmt sér aðeins yfir þessum skrifum mínum en þangað til seinna

Salut Frakkafrökenin ógurlega:)

Franskur hugsunarháttur?

2007-05-18T07:26:00.000-07:00

Jæja þá er loksins komið að næstu skrifum, ég hef verið löt við að skrifa undanfarið en tíminn líður svo hratt að ég gef mér sjaldnast tíma til að setjast við tölvu.

Margt hefur skeð á þessum tveim vikum síðan foreldrar mínir fóru. Ég hef verið dugleg að heimsækja nokkur af litlu þorpunum sem eru nálægt Antibes og hef kynnst alveg frábærri stelpu frá New York. Hún heitir Libi og hef ég, Jelena og hún verið duglegar að bralla einhvað saman utan skóla. Við fórum síðustu helgi ásamt Breez til þorpsins Eze sem liggur rétt utan við Monaca. Þar sem þorpið er vel yfir sjávarhæð þurftum við að ganga í næstum klukkutíma upp snarbrattan stíg en náttúrufegurðin var alveg þess virði. Það er galdri líkast hvernig frökkunum tókst að reisa heilu þorpin hangandi utan í klettaveggjum, ég fékk bara svima þegar ég leit yfir virkisveggina sem umkringdu þorpið.

Á miðvikudaginn fór ég síðan til Gordons sem er lítið þorp sem er þekkt fyrir góða matargerð, ég keypti þar rosalega gott brauð og smá sætindi í poka. Einnig fór ég til þorpsins Saint Cézaire en það er ekki sérstakt fyrir neitt nema kannski að framleiða hunang. Sá bær hefur ekki mikið túrista-aðdráttarafl og það var því gaman að sjá hefðbundin franskan bæ án allrar sölumennskunnar sem einkennir oft túristaþorpin. Fólkið þar var bara að sinna sínum daglegu störfum og gaf okkur lítin gaum. Þetta var í raun eins og að vera settur um 50 ár aftur í tímann þar sem á götunum mátti sjá börn leika sér í parís og gamlar konur í pilsum með sjöl fara með blóm í kirkjugarðinn eða standa og spjalla á götunni. Ég hálfpartin bjóst við að heyra Edith Piaf syngja í bakgrunninum svo óraunveruleg var þessi upplifun.

Ég er byrjuð í matreiðslunámskeiðinu mínu en hef hingað til ekki verið neitt sérstaklega ánægð með það. Til að byrja með þá kynnti skólinn námskeiðið allt öðruvísi á netinu þegar ég keypti það. Þá leit út fyrir að námskeiðið væri tveggja vikna heild sem maður þurfti að skrá sig í og borga strax í upphafi. Hins vegar er um að ræða tveggja vikna einstaka tíma sem hver sem er getur skráð sig í og borgað þá gjaldið fyrir þann dag. Þegar ég tók saman þessa átta daga sem námskeiðið tekur þá kom í ljós að heildarupphæðin er 240 evrur. Þegar ég pantaði námskeiðið þá þurfti ég að borga 300 evrur svo ég er að borga 60 evrur meira en þeir sem ákveða bara að skrá sig núna. Ég hefði haldið að þeir sem bóka fyrirfram og taka allan pakkann myndu fá afslátt fremur en hitt. Skólinn sér þetta hins vegar öðrum augum og neitar að borga mér til baka þessar 60 evrur, skýringarnar sem ég hef fengið eru meðal annars að ég er búin að tryggja mér sæti í þessum námskeiðum á meðan aðrir sem eru að kaupa núna geta ekki verið vissir um að komast að. Þessi skýring er alveg út í hött þar sem nú þegar hef ég farið á 2 námskeið og aðeins fjórar manneskjur hafa mætt á þau svo það er ekki beinlínis rífandi aðsókn í þessa matreiðslutíma. Önnur skýringin var sú að ef ég fer í búð og kaupi skyrtu og kem svo viku seinna í sömu búð og skyrtan er ódýrari þá get ég ekki bara heimtað peningin sem ég borgaði til baka. Ég veit ekki alveg hvernig matreiðslunámskeið og að kaupa skyrtu er sambærilegt en skólinn heldur fast í þetta enda er stofnunin með afbrigðum nísk, sem sést best á því hversu mikið þau rukka fólk og hversu lítið þau leggja aftur í reksturinn.

Sem dæmi um nísku skólans get ég nefnt eldhúsið hér í Castel Arabel þar sem ég dvel en það er alveg einstakt fyrirbæri. Eldhúsið er fyrir um 30 nemendur sem allir hafa borgað sín skólagjöld dýrum dómi. Í eldhúsinu er hins vegar ekki nægilegur borðbúnaður né áhöld nema fyrir um 15 manns. Þar eru 3 pönnur og þrír pottar sem eru vægast sagt í hörmulegu ástandi og með engum lokum. Diskar og glös eru orðin mött og sprungin af notkun og við höfum notað sultukrukkur og jógúrtdollur til að drekka úr þegar ástandið er sem verst. Margir nemendur hafa brugðið á það ráð að kaupa sjálfir glös og skálar sem þeir geyma svo inn í skápunum sínum svo þeir geti verið öruggir um að hafa einhvað að borða úr. Þegar ég kom var engin örbylgjuofn né hitakanna og það eru aðeins fjórar hellur og einn lítill ofn sem fólk getur notað til að elda með svo það hefur oft verið ansi þröngt á þingi á matartímum. Ég hef oftar en ekki lent í því að bíða í biðröð eftir að komast að eldavélinni en fólk slæst um pláss á hellunum og stundum hafa sumir bjartsýnir reynt að spara tíma með að hafa tvo potta ofan á hvor öðrum. Við höfum hins vegar nýlega verið svo einstaklega heppin að fá þann lúxus að hafa örbylgjuofn og hitakönnu. Það var hins vegar ekki skólinn sem útvegaði þessa muni heldur fann einn nemandinn hér gamlan örbylgjuofn í ruslinu á leið sinni heim úr skólanum og gerði við hann. Hitakönnuna náðum við síðan að betla út úr annari heimavist sem var svo heppin að eiga tvær! Bilanatíðni eldhúsins er svo enn skemmtilegri umfjöllunarefni þar sem síðan ég kom hafa ýmsir hlutir farið aflaga og stjórn skólans hefur ekki fundist það mjög áríðandi að ganga hratt til verks í þeim málum. Til dæmis bilaði kraninn í eldhúsinu um daginn svo við höfðum ekkert vatn. Í tvo daga máttum við því gjöra svo vel að fara með diskana okkar út og þvo þá úr köldu vatni í garðslöngunni. Þegar fólk var farið að kvarta ansi hátt yfir þessu ákvað nú umsjónarmaður heimavististarinnar að kenna okkur að skrúfa frá vatnsinnlögninni. Í tæpar tvær vikur þurftum við því að skríða undir borð og inn í skáp til að skrúfa frá vatninu í hvert sinn sem við ætluðum að nota kranann í eldhúsinu. Allt í allt liðu því nær þrjár vikur áður en skólinn sá sér fært að gera við kranann í eldhúsinu. Fyrir tveim vikum síðan bilaði síðan einn ískápanna en hingað til höfum við haft tvo til afnota fyrir 30 manns. Það er ekki enn búið að gera við ískápinn og segir umsjónarmaður heimavistarinnar að það sé of dýrt að kaupa nýjan ísskáp! Við höfum því notað ísskápinn sem er í eldhúsi veitingastaðarins við heimavistina en veitingastaðurinn er notaður þegar stórir hópar koma og gista í skólanum. Núna er vona á einum slíkum hóp og því missum við ískápinn í veitingasalnum og þá er aðeins einn ískápur sem við höfum til afnota. Á síðasta eldhúsfundi, sem á að vera hvern sunnudag klukkan átta en er í raun bara þegar umsjónarmaður heimavistarinnar dettur í hug að mæta og það er oftast annan hvern sunnudag um klukkutíma of seint, var fólki orðið ansi heitt í hamsi vegna skorts á kælirými svo sú hugmynd kom upp að þeir nemendur sem eru skemur en fjórar vikur hér megi ekki nota ískápinn. Hvernig þessir nemendur eiga að fara að til að fæða sig veit ég ekki, kannski að hinn ofurníski skóli sjái sér fært að henda til þeirra gömlu brauði og regnvatni endrum og eins:) Enn annars er alveg ótrúlegt hveru rólegir frakkarnir eru þegar einhvað bilar eða bara almennt þegar það þarf að gera einhvað. Það er allavega ekki beinlínis hægt að segja að þeir séu hraðskreiðir og vinnusamir svona almennt séð. Til dæmis hafa þeir verið að leggja flísar á veröndinni við heimavistina mína núna í þrjá mánuði. Svæðið sem þeir eru að helluleggja er kannski um 30 fermetrar og ég held að ég hafi séð kannski tíu hellur lagðar niður á síðastliðnum þrem vikum. Með þessu áframhaldi verður veröndin fullgerð árið 2010. Reyndar er hótel hér í Juan les Pins sem verið er að endurbyggja. Utan á hótelinu eru voða fín spjöl með myndum af fullgerðri byggingunni og stendur að verklok séu áætluð 2006. Enn sem komið er er aðeins andyri hótelsins tilbúið og restin enn í uppbyggingu, það þarf varla að taka fram að nú er árið 2007.

En svo ég segi betur frá matreiðslunámskeiðinu þá hófst það síðasta þriðjudag, þá fór ég til gamallar franskrar konu sem heitir Nicole en hún býr í yndislegu gömlu setri með einn fallegasta garð sem ég hef séð. Þar kenndi hún okkur að búa til confiture eða sultu eins og það heitir á íslensku. Hún notaði í sultuna einhvers konar ávexti sem ég veit ekki íslenska heitið á en þetta er lítill hnetulaga gulur ávöxtur sem vex á trjánnum hér í Frakklandi. Við eyddum því tveim tímum heima hjá henni að búa til sultu saman og var það mjög gaman, sko hvað ríminu mínu fer fram. Nicole talar bara frönsku svo það var gaman að koma inn á ekta franskt heimili og fá smá frönskukennslu beint í æð. Á miðvikudaginn áttum við síðan að fara í ostaverksmiðju en á síðustu stundu breyttist það plan þar sem heilbrigðiseftirlitið er víst að kanna allar litlu ostaverksmiðjurnar hér í héraðinu og hefur lokað nokkrum í kjölfarið. Ekki hljómar það nú vel. Þess í stað keyrðum við um fjallahéraðið og heimsóttum nokkur lítil þorp og síðan fengum við alveg hundleiðinlegan fyrirlestur um hungang. Ég hafði hlakkað mikið til að fara á alvöru hunangsbú en þess í stað stóðum við allan tímann í andyrinu á hungangsbúð og fengum fyrirlestur um hunang frá konu sem talaði svo hraða frönsku að ég held að franski leiðsögumaðurinn okkar hafi ekki einu sinni skilið hana. Ég fékk þó að smakka þrjár tegundir af ólíku hunangi og svo keypti ég smá hungangsbrauð sem var mjög gott. Í dag fer ég síðan í vínsmökkun- eða vínfræðslu í skólanum, vona að ég fái nú að bragða á dýrðinni.

Í gær var síðan heljarinnar partý hér á heimavistinni þar sem við kvöddum Fredrico sem hefur verið hér í fjóra mánuði. Þar sem Fredrico er brasilískur kokkur ákvað hann að slá upp brasilískri veislu og eldaði hann hefðbundinn brasilískan rétt sem samanstóð aðallega af hrísgjrónum og kjúklingi með alls kyns kryddum. Einnig var brasilísk bolla í boði og þarf nú varla að taka fram að hún kláraðist fljótt eins og alltaf þegar ókeypis vín er í boði, það eru ekki bara íslendingar sem hamstra þegar kemur að ókeypis veigum. Kvöldið var mjög vel heppnað og brasilísk tónlist hljómaði úr öllum hornum. Fredrico kenndi meira að segja nokkrum stelpunum að dansa brasilíska dansa, þessir dansar voru allir heldur heitir og dillandi svo Fredrico var alveg í skýjunum yfir kveðjunum sem hann fékk;) Skemmtun gærkvöldsins leiddi til þess að fáir sáu sér fært að mæta í skólann í dag og er ég víst ekki undanskilinn. Ég hef þó þá afsökun að ég fer í skólann á eftir til að framkvæma þá erfiðu vinnu að smakka vín í tvo tíma en það er hluti af matreiðslunámskeiðinu mínu. Þetta er leiðindavinna en einhver verður víst að vinna hana:)

Í kvöld er ætlunin að fara út að borða með Jelenu, Libi og kærastanum hennar Libiar honum Chuck en hann ætlar að dvelja hjá henni næstu vikuna. Chuck kemur líka frá New York og líkt og flestir frá hinni stóru Ameríku eru bæði Chuck og Libi blanda af hinum ýmsu þjóðernum. Chuck er írskur, þýskur og belgískur en forleldrar hans eru báðir fæddir í Ameríku. Libi er hins vegar algjör staðalímynd ameríska draumsins, hún fæddist í Ameríku en foreldrar hennar fluttu þangað þegar þeir voru um tvítug. Mamma hennar er frá Ísrael en pabbi hennar er frá Ungverjalandi. Þau flúðu því bæði úr mjög erfiðum aðstæðum og komu til Bandaríkjanna með ekkert milli handanna en eiga nú farsælt fasteignafyrirtæki, þrjú heilbrigð börn og gott líf í Ameríku. Libi var meira að segja aðalklappstýran í framhaldsskóla, og ég sem hélt að allt þetta tal um ameríska drauminn væri bara kjaftæði!!!

Á morgun fer ég síðan aftur á matreiðslunámskeiðið en þá fer ég enn á ný til hinnar yndislegu Nicole og eldum við þriggja rétta máltíð svo ég verð þar frá níu um morguninn til tvö um daginn. Eftir það er ætlunin að fara til Nice og leita að kjól fyrir brúðkaup systur minnar en ég er að verða ansi stressuð yfir kjólaleysinu þar sem aðeins þrjár vikur eru í brúðkaupið!

Kvikmyndahátíðin í Cannes hófst síðasta miðvikudag og það vantar víst ekki dýrðina þar, flestir nemendurnir í skólanum flykktust þangað á miðvikudaginn og voru nokkrir svo heppnir að koma auga á Jude Law en annars urðu flestir fyrir vonbrigðum með þetta þar sem mannfjöldinn og öryggisgæslan var svo mikil. Ein stelpnanna í skólanum komst þó í feitt þar sem hún lenti í einhvers konar pretty woman aðstöðu. Hún sat á bekk og var að borða epli í Cannes á miðvikudaginn þegar maður kemur upp að henni og tjáir henni að epli sé með því heilbrigðasta sem hún getur látið ofan í sig. Eftir þessi vísdómsorð spurði hann hana hvort hún færi á einhverjar frumsýningar. Hún svaraði auðvitað neitandi þar sem það kostar góða innborgun í íbúð að komast á forsýningu með stjörnunum hér. Herramaðurinn spurði hana hvort það væri einhver sérstök mynd sem henni langaði að sjá, hún svaraði Oceans 13 með sykurpúðunum George Clooney og Brad Pitt. Herramaðurinn spurði hvort hún ætti einhvern fallegan kjól til að fara í á slíka frumsýningu og hún svaraði neitandi. Hann rétti henni þá nafnspjald með fjórum símanúmerum og sagði henni að hringja í sig daginn eftir, þau myndu þá fara að versla á hana fyrir frumsýninguna á Oceans 13 á föstudaginn og eftir það fara í partý á einkasnekkjunni hans. Ég er að spá í að fara að stunda það að sita á bekkk í Cannes og borða grænmeti og ávexti í kílóvís, kannski að ég eigi þá einhvern séns í að ríkur herramaður taki eftir aumingja mér:( En að öllu gamni sleppt þá finnst mér þetta þó vera ansi varasamt þar sem þessi maður er um fimmtugt en hún aðeins rétt yfir tvítugt og hver veit hvað hann vill fá sem borgun fyrir þetta ævintýri? Ég ætla þó bókað að fara til Cannes meðan á hátíðinni stendur, líklegast kíkjum við næsta mánudag og eyðum deginum þar. Á kvöldin er síðan varpað upp myndum á stóra skjái á ströndinni svo það væri gaman að sjá það.

Má nú ekki gleyma að minnast á Eruovision ævintýrið mitt. Fyrir undankeppnina þurfti ég að leggja ekki lítið á mig til að geta fylgst með keppninni. Í fyrsta lagi var undankeppninni bara sjónvarpað í gegnum gervihnött og þar sem minn yndislega örláti skóli býður auðvitað ekki upp á gervihnattasjónvarp á heimavistinni þurfti ég að leita um endilegan bæ að bar sem væri að sýna dýrðina. Hins vegar virtust frakkar ekki vera mjög spenntir fyrir undankeppninni svo nokkrir barþjónar hlógu bara upp í opið smettið á mér. Á endanum fann ég írska krá sem var með internetsamband og gerði ég þá tilraun til að horfa á keppnina í gegnum netið. Hins vegar voru tölvurnar svo gamlar og lélegar að ég þurfti að eyða miklum tíma í að downloda ýmsum forritum til að geta opnað Eurovision síðuna þar sem þessu var sjónvarpað beint. Að lokum tókst það þó og haldið þið ekki að Eiríkur hafi einmitt verið að stíga á svið á því augnabliki sem ég fékk samband!! Svo ég gat horft á kappann og restina af keppnina í gegnum netið. Jelenu fannst ég svo fyndin að vera að leggja þetta allt á mig fyrir Eurovision en hún var þó orðin ansi spennt þegar Króatía steig á stokk, Kristín fylgdist með þessu með okkur og var að vonum mjög ánægð þegar Ungverjaland komst áfram en Libi frá Bandaríkjunum eyddi kvöldinu í hláturskrampa yfir þessum eðalskemmtiatriðum frá Evrópu. Eftir keppnina eyddi ég drjúgum tíma í að bölva Austur Evrópu og spillingunni þar, eða alveg þar til ég fattaði að ég sat á milli stelpna frá Króatíu og Ungverjalandi. Til að reyna að klóra í bakkann sagði ég að þetta væri nú líka svona í Norður Evrópu en að við værum bara of fá til að geta stjórnað keppninni svona algjörlega. Veit ekki hversu mikið þessi athugasemd hjálpaði til að bæta skaðann? Á laugardaginn var síðan ansi góð stemmning á heimavistinni fyrir aðalkeppninni þar sem við gátum fylgst með henni í sjónvarpinu á setustofunni. Ég get nú ekki sagt að ég hafi verið sátt við úrslitin, lagið var ágætt en dramin í kringum það of mikill fyrir minn smekk. Hefði viljað að Ungverjaland myndi vinna eða Svíþjóð, þeir voru ansi fyndnir.

En ég vona að allir hafi það gott heima, þangað til seinna Au revoir

P.S. Til hamingju til allra þeirra sem eru búnir með prófin sín;)

Ofeldi, sólbruni og auðvitað Eurovison

2007-05-09T05:32:00.000-07:00

Seint blogga sumir en blogga þó. Verð að byrja á því að afsaka þessa bloggleti í mér en ég hef nú smá afsökun þar sem foreldrar mínir voru hér hjá mér í viku og síðan þeir fóru hefur veðrið bara verið svo yndislegt að ég forðast að vera innandyra (veit að mamma og pabbi gnísta tönnum þegar þau heyra þetta:)

Hápunktur síðustu tveggja vikna er auðvitað heimsókn foreldra minna. Það var ekki smá gaman að sjá þau aftur, reyndar eru bara tveir mánuðir síðan ég sá þau síðast en ég er víst meiri mömmu- og pabbastelpa en ég hélt:) Við vorum ekki smá dugleg þessa viku sem þau dvöldu hérna þar sem við brunuðum um nær alla frönsku Riveríuna, bæði ströndina og fjöllin. Það eina sem skyggði á gleðina var veðrið en það stytti varla upp allan tíman sem þau voru hérna. Þau voru í rauninni einstaklega óheppin þar sem vikan á undan hafði verið frábær og síðan þau fóru hefur ekki sést ský á himni og hitinn fer vel yfir 25 stig um miðjan daginn.

Ferðasagan í grófum dráttum felur í sér að í heila viku var þrammað um allar hliðargötur, stræti og stíga á Frönsku Riveríunni og skipti engu máli hversu ómerkilegt það var, við fórum þangað samt og tókum myndir af því:) En svo ég byrji á byrjuninni þá kom gamla settið hingað mánudaginn 30. apríl eftir langt flug frá Íslandi, London, Nice. Daginn eftir fór ég með þau í kynningarferð um heimabæina mína, Juan les Pins og Antibes. Á miðvikudaginn tókum við síðan lestina til Monaco og eyddum deginum þar í spilavítunum og í heimsókn hjá Alberti prins. Á fimmtudeginum tókum við lestina til Nice en það stytti ekki upp í fimm mínútur þann dag. Við skoðuðum hins vegar gamla bæinn sem er einn sá fallegasti og stærsti sem ég hef séð. Á föstudeginum tókum við síðan bílaleigubíl og keyrðum alla strandlengjuna frá Antibes til Saint Tropez. Við kíktum einnig við í Cannes til að heilsa upp á stjörnurnar og ég er ekki frá því að við sáum Philip Seymour Hoffman og einn annan leikara sem ég kem ekki fyrir mig núna. Á laugardeginum hélt ferðagleðin áfram þar sem við fórum til Grasse og Saint Paul de Vince. Í Grasse skoðuðum við eina elstu ilmvatnsverksmiðju Frakklands og auðvitað var shoppað ilmvötn og ilmsápur. Til að komast til Saint Paul keyrðum við allsvakalegan fjallaveg en útsýnið og skógurinn þar var engu öðru líkt. Á sunnudaginn tókum við það bara rólega og buðum svo Jelenu út að borða um kvöldið. Ferðin var því alveg frábær í alla staði og ég held að veðrið hafi átt stóran þátt í því hversu mikið við ferðuðumst. Ef það hefði verið sól og hiti þá hefðum við líklega ekki haft orku í allt þetta þramm fram og til baka. Ég er reyndar með smá áhyggjur af því að ég hafi ofreynt gömlu hjónin en þau virtust ánægð með ferðina í heild, eða kannski voru þau bara ánægð með að komast frá þrælapískaranum (moi).

Ég er leið yfir að þau séu farin en glöð yfir því að ég mun kannski aftur koma til með að passa í fötin mín núna. Þessa viku sem þau dvöldu hér var ég ofalin á hvers kyns kræsingum allan daginn út og inn. Mamma ætlaði meira að segja að halda áfram þessu ofeldi með því að fylla frystinn og ískápinn hjá mér af mat þegar þau færu. Ég náði hins vegar að koma í veg fyrir það þar sem í fyrsta lagi er takmarkað pláss sem hver fær þegar maður deilir ísskáp og frysti með 20 manns og í öðru lagi langar mig ekki að koma til Íslands lítandi út eins og franskt sætabrauð. Tala nú ekki um ef ég ætla að koma heim og mæta beint í brúðkaupið hjá Hrönn systir, ef ég klæðist ljósum litum gæti fólk mögulega tekið mig fyrir marengstertu og þá gæti ég nú hlaupið skammt með öll aukakílóin að draga mig niður.

Annars er lítið annað að frétta svo sem. Fór á ströndina í gær og afrekaði það að brenna illilega á bakinu auk þess sem ég lít út eins og karfi í framan. Ég gerði mitt besta í strandblaki en eftir að hafa þrumað boltanum í hausinn á gamalli konu og litlu barni ákvað ég að stunda íþrótt sem væri síður hættuleg öðrum. Ég tók því upp á því að synda hálfa strandlengjuna og næstum því drukkna þegar ég sá hvítan plastpoka fljóta fram hjá. Hélt að um væri að ræða árás stóreflis marglyttu, en það er stærsti ótti minn núna eftir að ég frétti að það væri lítið um að hákarlaárásir í Frakklandi.

Í kvöld er síðan kveðjupartý og afmælispartý fyrir eina stelpu á heimavistinni minni. Við ætlum því öll að panta pizzu saman og hafa það gaman, sko ég kann að ríma. Hef grun um að pizzu-hugmyndin hafi kviknað eftir að ég og Jelena elduðum síðast fyrir allt liðið. Þau eru líklegast skíthrædd um að við munum taka upp á slíkum asnaskap aftur og hafa því ákveðið að baktryggja sig með pizzutilboðum.

Annars held ég barasta að ég hafi fengið sólsting í gær, hef verið hálfslöpp í dag og ætla því að halda mig frá sólinni í einhvern tíma. Vona að allir hafi það gott heima á Íslandi. Á morgun mun ég bókað horfa á Eurovision. Vona bara að sjónvarpsræsknið á heimavistinni nái að sjónvarpa dýrðinni. Ef ekki þá hlýtur einhver pöbb að sjónvarpa þessu, trúi ekki öðru. Allavega ætla ég ekki að missa af rauða ljóninu sprangandi um sviðið í þröngum leðurbuxum. Veit að kellurnar sem eru komnar vel yfir fertugt heima munu alveg missa sig við þá sjón. Það er búið að myndast smá eurovision-stemmning hjá okkur á heimavistinni svo það verða líklegast allir með símana á lofti til að kjósa sitt land. En þangað til næst segi ég bara áfram Ísland!!!

Islensk-Kroatisk matargerd

2007-04-23T05:22:00.001-07:00

Sko min er bara dugleg nuna, ekki einu sinni komin vika fra sidustu færslu!!!

Vedrid er alveg frabært her i Frakklandi um þessar mundir. Yfir 20 stiga hiti, heidskyrt og bullandi solskyn. Eg for a strondina i gær og var svo frokk ad skella mer meira ad segja i sjoinn og taka nokkur sundtok. Eg er buin ad fa sma lit, kannski ekki mikinn midad vid ad hafa verid her i 1½ manud en eg er allavega ekki gengsæ lengur.

Maturinn a laugardaginn var mjog skemmtilegur en matargerdin sjalf var þo fremur misheppnud. Eg og Jelena voknudum klukkan niu a laugardagsmorguninn og forum galvaskar i verslunarferd til Nice i verslunarmidstod sem heitir Cap 3000, verslunarmidstodin er svo stor ad hun er likt og 3 Kringlur settar saman! Markmidid var ad kaupa sko og bikini. Tegar vid komum til Nice rombudum vid strax a risastoran skomarkad. Vid gleymdum okkur i þessu skohimnariki og adur en vid vissum af vorum vid bunar ad vera þar inni i 2 klukkutima, mata um 300 por af skom og stafla i kringum okkur um 20 skoporum sem var audvitad algjort MUST ad kaupa!! Tad tok okkur þvi um adrar 2 klukkustundir ad fækka valmoguleikunum nidur i adeins eitt par a hvora. Eg hefdi viljad kaupa fleiri sko þar sem þeir voru a ansi godu vedri en yfirvigtin a farangrinum minum myndi liklega fljott gera skona jafn dyra og ef eg hefdi keypt þa a Islandi. Eftir skohimnarikid var ferdinni heitid i risaverslunarmidstodina (langt ord) og vorum vid þar til um sex leytid. Afraksturinn var mun lettari budda en ad sama skapi fleiri og þyngri innkaupapokar.

Vid vorum komnar i ansi slæmt timaþrong a þeim timapunkti þar sem vid hofdum sagt folkinu ad kvoldmaturinn yrdi tilbuinn half niu en strætoferdin heim tok um klukkutima og attum vid þa eftir ad fara i matvoruverslunina til ad kaupa inn fyrir kvoldmatinn. Sidan tok vid gangan heim a heimavistina þar sem vid skridum eftir gangstettinni, ofhladnar pokum, svangar og þreyttar. Vid komum þvi ekki a heimavistina fyrr en um half atta leytid og attum þa eftir ad elda fyrir oakvedinn fjolda af folki! Vid hofdum akvedid ad elda pasta carbonara en misskildum leidbeiningarnar a pastapokkunum svo vid eldudum allt of mikid af pasta midad vid hvad vid keyptum inn af beikoni, eggjum og osti. Pastapokarnir voru eitt kilo a þyngd og utan a þeim lasum vid ad hver poki væri ætladur fjorum manneskjum svo vid sturtudum 4 pokum ofan i pott og hofum eldamennskuna af miklum eldmod þangad til Sam, astrolsk stelpa a heimavistinni minni, for ad undra sig a hversu mikid pasta væri i pottinum. Vid syndum henni umbudirnar og sogdumst nu alveg vita okkar viti svo hun tyrfti engar ahyggjur ad hafa af okkur meistarakokkunum. Sam hafdi hins vegar ekki mikla tru a okkur svo hun fiskadi umbudirnar utan af pastanu upp ur ruslinu og las þar ad midad væri vid 450 gr af pasta fyrir 4 manneskjur en ekki heilt kilo! Vid hofdum tvi eldad tvofalt magn af pasta svo beikonagnirnar sem flutu inn a milli virkudu ansi litilfjorlegar. Hins vegar kom þad ekki ad sok þar sem þad mættu mun fleirri en vid bjuggumst vid eda yfir 30 manns. Tar sem ekki var nægt rymi fyrir svo marga innadyra brugdum vid a þad rad ad bua til langbordi a verondinni og tyndum til alla stola og bord sem vid saum. Jelena turfti sidan adeins ad skreppa fra svo hun treysti mer fyrir tvi ad sja um matinn a medan, tad voru mistok numer tvo. Eg akvad ad þad væri gott ad lata mjolk ofan i pottinn til ad gefa meiri rjomakennda aferd. Vandinn var hins vegar ad eg var ekki med rjoma heldur adeins lettmjolk. Eg drekkti þvi pastanu i mjolk en gleymdi sidan ad athuga med matinn þar sem eg var svo upptekin vid sætaskipanid. Svo pastad var kannski adeins of lengi i pottinum og þegar þad loksins kom ad þvi ad skammta folki var pastad ordid ad limkenndri klessu med vatnsosa beikonbitum og klistrudum osti utan um allt heila klabbid. Allir fengu tvi eina stora klessu af oþekkjanlegum hvitum massa a diskinn sinn, margir heldu ad þetta væri einhvers konar hrisgrjonarettur, adrir heldu ad þetta væri kartoflustappa. Eftir miklar leidrettingar gafumst eg og Jelena upp a þvi ad utskyra hvad þetta væri og sogdum þetta vera serstakan islenskan-kroatiskan rett. Flestir virtust sattir vid þa utskyringu og hofu ad pina ofan i sig stoppuna, eg vildi ad eg gæti sagt af bestu lyst en þad væri vist lygi. Maturinn var eins bragdlaus og pappi og svo klessulegur ad ef madur skellti gaflinum i hann þa tok madur alla kassuna upp af diskinum i einu. Eg hef sjaldan skammast min jafn mikid. Flestir reyndu ad vera kurteisir i byrjun og hrosa matnum en eftir ad Martha sagdi upphatt yfir allt bordid ad þetta væri med versta mat sem hun hefur bragdad þa sprakk hljodbylgjan og flestir misstu sig af hlatri yfir þessum oskopum. I skolanum i dag hef eg þvi fengid ansi margar sneidar um ad folk hafi heyrt ad eg se meistarakokkur, einnig hef eg fengid fyrirspurnir um hvenær næsta matarbod er svo folk geti orugglega gert plon um ad vera upptekid þad kvold. Einn strakur hafdi heyrt ad eg myndi fara a matreidslunamskeid i næsta manudi og gekk svo langt ad takka gudi fyrir þad. Eg og Jelena ætlum þvi ekki ad radast i svona storrædi aftur a næstunni. Hun er reyndar agætis kokkur. Held ad nærvera min vid eldavelina hafi verid nog ein og ser til ad eydileggja matinn. Eg hafdi adur reynt ad utskyra fyrir henni ad þad væri astæda fyrir tvi ad vinkonur minar treysta mer adeins fyrir þvi ad leggja a bord og opna vinid tegar vid eldum saman. Eg held ad hun taki mig truanlega nuna.

Nuna er adeins vika þar til mamma og pabbi koma. Eg ætla þvi ad reyna ad skipuleggja einhvad skemmtilegt enda nog ad sja herna og svo er alltaf bara gott ad liggja i leti a strondinni;) Vona ad allt se gott ad fretta ad heiman. Er alltaf a leidinni ad senda postkort en solin hefur ekki haft god ahrif a minnid mitt svo kortin hafa nu legid i yfir viku a skrifbordinu inn i herbergi. Bæti ur þvi þessa viku og lofa ad senda kort fyrir enda vikunnar, ad minnsta kosti adur en eg kem heim;)

2007-04-23T05:22:00.000-07:00

Drama og batafolk

2007-04-16T08:23:00.000-07:00

Jæja þa er komid ad hinni vikulegu færslu minni. Reyndar er komin meira en vika fra sidustu færslu eins og Svanur var svo godur ad minna mig a. Eg skal reyna vera duglegri ad skrifa hedan i fra;) Tad er svo sem ekki mikid ad fretta nuna, sidasta vika leid afram i rigningu og roki en þessi vika hefur litid mun betur ut. I dag hefur verid mjog heitt, heidskyrt og logn. Veit þo ekki hversu heitt er en þad var allavega yndislegt ad liggja a strondinni i dag og þykjast vera ad læra.:) I gær var aftur a moti fremur kalt svo vedrid herna minnir stundum a Island, heitt einn daginn, kalt hinn, heidskyrt fyrri part og svo rok og rigning seinni part og svo fram eftir gotunum.

Litlu gelgjurnar a heimavistinni eru farnar heim til sin, sem betur fer segi eg nu bara. Dramad var alveg komid ur bondunum þarna i restina. Tad voru nokkrar ungar domur um 15-16 ara gamlar sem heilludu svona svakalega tvo straka a heimavistinni minni sem er ekki sok ser fyrir utan þad ad einn þeirra er 23 og hinn 19. Svo sa eldri er ad minnsta kosti ad minu mati adeins of gamall til ad vera ad gamna ser med litlum pium. Umsjonarmonnum unglinganna fannst þad lika svo þad var mikid drama i sidustu viku þar sem strakunum var bannad ad hafa samskipti vid ungmeyjarnar og allir voru vodalega æstir ut af þessu. Framhaldsskoladramad keyrdi svo um þverbak sidustu helgi tegar næturvordurinn a heimavistinni minni var viss um ad eldri strakurinn væri ad fela eina af ungmeyjunum inni i kytru sinni um midja nott. Hinn vaski sveinn meinadi næturverdinum adgongu ad herbergi sinu svo þad upphofust mikil atok sem endudu med þvi ad einhver husgogn brotnudu og ad næturvordurinn gerdi ser litid fyrir og nadi i kylfu til ad berja a hinum grada, fyrirgefid gofuga, sveini. I stuttu mali sagt þa vard yngri sveinninn, hinn 19 ara, mjog hræddur vid ofsann i næturverdinum svo hann greip a þad rad a hlaupa inn i eldhus og na i smjorhnif. Hvad hann ætladi ad gera vid smjorhnifinn veit eg ekki en logreglan mætti a stadinn stuttu seinna og var smjorhnifurinn þa ordinn midpunktur alls skripaleiksins. Strakunum hefur þvi i kjolfarid verid visad ur skolanum og af heimavistinni. Teir mega ekki einu sinni stiga fæti inn fyrir lodina til ad na i matinn sem þeir eiga i eldhusinu. Næturverdinum hefur verid sagt upp og folk er odum ad skipta ser i fylkingar hvad vardar rettlæti þessa alls. Andrumsloftid er þvi heldur rafmagnad a heimavistinni tessa dagana.

Sidasta fostudag for eg i matarbod a einni heimavistinni og bordudum vid um 20 saman mexikoskan mat, reyndar var maturinn ekki matreiddur af mexicana ad þessu sinni en hann var godur engu ad sidur. Sidan var skundad i bæinn og var eg ordin nokkud brott eftir alla hvitvinsdrykkjuna svo eg sor i vitna vidurvist ad eg myndi adeins tala fronsku næsta manudag. Astæda þessarar heimsku er su ad eg er ordin ansi orvæntingafull ad franska og eg eigum bara ekki saman. Til þess ad gera þetta loford adeins meira spennandi þa sor eg tess einnig eid ad ef eg myndi ekki tala adeins fronsku a manudaginn þa myndi eg bjoda Jelenu ut ad borda a finum veitingastad. Jelena gleymdi þvi midur ekki þessum drykkjulatum og vakti mig med bros a vor a manudaginn og fylgdi mer eins og skugginn allan daginn. Eg var þvi ovenjuhljodlat þann dag og hefdi aldrei truad þvi hvad þad er erfitt ad reyna ad eiga samrædur vid folk an þess ad sletta ensku inn i til ad gera mig betur skiljanlega. Eg stod mig þo eins og hetja alveg þangad til eg missti ut ur mer einhvad a ensku vid afgreidslumanninn i matvorubudinni minni. Jelena sa þo aumur a mer og gaf mer eitt tækifæri i vidbot, med þeirri refsingu þo ad eg þurfti ad elda handa henni um kvoldid. Um tiuleytid um kvoldid var Jelena byrjud ad vorkenna mer svo mikid ad hun gaf mer leyfi til ad tala frjalst en þar sem þad voru adeins tveir timar eftir af deginum og keppnisskapid var komid upp i mer þa helt eg þetta ut til midnættis. Eg hef sjaldan sofnad jafn þreytt og eftir þennan dag þar sem þad þurfti mikla heilaleikfimi af minni halfu ad tala fronsku heilan dag!!! Eg held eg fari ekki ad leika þetta eftir a næstunni en þetta var samt lumskt gott fyrir mig þar sem nuna er eg ekki jafn feiminn vid ad bulla einhvad a fronsku i stad þess ad gripa strax til enskunnar.

A midvikudaginn dro sidan heldur betur til tidinda þar sem mer var bodin vinna a snekkju, ekki ad fara ad sigla med henni heldur ad þrifa hana. Eg og Regula, svissnesk stelpa sem er med mer i skolanum, forum þvi eftir skola nidur a hofn og eyddum ollum deginum i ad þrifa veggina innanbords og fægja allar gyllingar sem vid saum. Tetta var kannski ekkert vodalega skemmtileg vinna en þad var gaman ad prufa ad vinna a snekkju einn dag. Snekkjan var ekki af verra taginu, um 40 fet med 3 storum seglum og byggd ur dokkum vid svo hun var mjog falleg. Eigendur snekkjunnar eru forrikt folk og sem forrikt folk þa hafdi þad ymsar fyndnar serþarfir. Til dæmis vildi konan ad kromid og gyllingin a badherberginu væru fagad en samt ekki tannig ad tad myndi glansa heldur væri matt, tannburstarnir þeirra voru gullslegnir og svona mætti lengi telja. Reyndar voru eigendurnir ekki a stadnum svo vid tokum vid skipunum fra skipstjoranum sem var mjog finn i alla stadi. Auk skipstjorans voru einnig velamadur og tveir lettadrengir i fullri vinnu vid ad sja um batinn. Konan sem a batinn er fyrrverandi Bond gella en hun lek vist i einni lelegustu Bond mynd allra tima, hvada mynd þad er veit eg þo ekki? Eftir þann glæsta feril tok vid annar glæstur ferill, ad þessu sinni i klammyndum sem madurinn hennar fjarmagnadi. Nuna eiga hjonakornin hins vegar einhverja hotelkedju og hafa þad svona ansi fint. Eg fekk agætis pening upp ur þessu eda um 1300 kr islenskar a timann svo eg hefdi alveg viljad vinna nokkra daga i vidbot.

Vist eg er ad tala um snekkjurnar og batana her i Antibes þa er tilvalid ad minnast adeins a batafolkid svokallada. Batafolkid er eins og serstakur þjodflokkur her i Antibes. Tegar eg tala um batafolkid þa er eg þo ekki ad tala um eigendurna heldur folkid sem vinnur a batunum. A hverju ari koma morg hundrud ungmenni, reyndar er ungmenni kannski vitlaust ord þar sem flestir eru a aldrinum 20-30+, til Antibes i þeirri von ad fa vinnu a batunum. Sumir fa adeins sumarvinnu vid ad þrifa batana en þeir sem eru heppnir og standa sig vel fa fasta stodu a batunum og sigla þvi hedan med batunum i enda sumarsins. Flest batafolkid kemur fra Bretlandi og Astraliu en einnig er nokkud um Kanadamenn svo flest batafolkid er fra enskumælandi londum, þo svo ad eg hafi hitt einn fra Finnlandi um daginn. Batafolkid heldur sig mjog mikid saman og þad eru þvi nokkrir stadir her i Antibes þar sem madur finnur adeins batafolk en enga frakka. Mikid af batafolkinu hefur verid ad vinna vid batana her i morg ar en samt talar þad enga fronsku. Skipstjorinn af snekkjunni sem eg vann a hefur til dæmis unnid a snekkjunni i 15 ar og legid her i hofn ruman helminginn af þeim tima en samt talar hann ekki stakt ord i fronsku. Tetta er þvi mjog stor en afmarkadu hopur sem er ansi skemmtilegt en erfitt ad kynnast.

A morgun er stefnan sidan ad elda kvoldmat handa um 20 manns. Eg og Jelena akvadum ad taka okkur til og kynna folkid a heimavistinni fyrir þremur vinum okkur sem vid hofum verid mikid med utan skola. Tad eru tveir franskir strakar og einn fra Nyja Sjalandi. Tad verdur vonandi mikid fjor þar sem þeir spila allir a hljodfæri og hafa verid i hljomsveit svo vonandi verdur sungid a ollum tungumalum og skalad i enn fleirum;)

Vona ad allir hafi þad gott heima a froni og til hamingju med sumarid!
Bestu kvedjur fra Frakklandi

Hid fullkomna land

2007-04-10T04:30:00.000-07:00

Jæja ætli eg verdi ekki ad henda inn einni færslu svo sem vikulega:)

Eg veit varla hvar eg a ad byrja? En ætli tad se ekki best ad byrja a byrjuninni. Eg var alla sidustu viku med simalandi grisku konuna sem kennara. Tad var vægast sagt ekki gaman en mer til mikillar anægju kvortudu fleiri en eg undan henni. Hun hafdi hins vegar alltaf svor a reidum hondum og vildi meina ad eg væri svona pirrud af tvi eg er svo mikill fullkomnunarsinni, ekki veit eg hvadan hun fekk tær upplysingar? Sidan vildi hun meina ad tad væri betra fyrir okkur ad skilja svona litid tvi tad tyddi ad vid erum ad læra. Hun hefur sennilega fengid tessa speki ur einhverjum morgunkornakassa. Eg og Jessie, eda Jettie eins og eg kalladi hana alla sidustu viku, nadum tvi ekki svo vel saman. Eg verd to ad segja henni til varnar ad tratt fyrir ta annmarka ad tala endalaust og a hrada ljosins ta er hun mjog almennileg sem persona, bara ekki sem kennari. Eg var tvi ad vonum mjog anægd i dag tegar eg kom i tima eftir paskafri og sa ad tad var kominn nyr kennari! Hun heitir Steph og midad vid daginn i dag ta er hun alveg frabær. Eg var svo heppin ad eg var eini nemandinn sem mætti i tima i dag. Venjulega erum vid fimm en i dag fekk eg einkakennslu. Eg held ad mætingin hafi verid svona slok tvi allir voru treyttir eftir ferdalog helgarinnar, auk tess sem flestir voru komnir med alveg nog af blessada griska sitalandanum. Tad er alveg frabært ad fa svona einkakennslu, held ad eg væri ordin algjor snillingur i fronsku ef eg hefdi verid i svoleidis kennslu fra upphafi! Tad verdur tvi munur fyrir mig ad fara i skolann nuna og beinlinis hlakka til i stad tess ad kvida fyrir tvi likt og sidustu viku.

Um paskana skellti eg mer til Sviss. Eg var svo heppin ad Jane og Robert budu med mer ser til Sviss en tau eiga ibud tar. Jane og Robert eru hjon a fimmtugsaldri en svo ung i anda ad mer lidur stundum eins og gamlingja i navist teirra. Tau eru bædi ad læra fronsku en Jane er buin ad vera med mer i bekk fra upphafi og vid skemmtum okkur alltaf vel saman. Tar sem Jane og Robert hafa ekki gert annad en ferdast allt sitt lif ta er otrulega ahugavert ad tala vid tau. Robert er verkfrædingur og tvi vinnur hann um allan heim og undanfarin 12 ar hefur Jane farid med honum hvert sem hann fer. Tar adur dvaldi hun i Japan i og tar adur a Englandi en hun er fra Kenya og a heimili tar lika. Eg hef tvi fengid heimbod til Kenya og tar ad auki atvinnutilbod tar sem Jane og Robert eiga stora plantekru i Kenya og vantar alltaf goda vinnumenn. Eg verd ad vidurkenna ad tad er mjog freistandi ad fara tangad i nokkra manudi og upplifa Afriku! Tetta er to ekki eina atvinnutilbodid sem eg hef fengid tar sem mer hefur einnig verid bodid ad vinna a snekkju i tvo manudi. Hollensk stelpa sem eg kynntist i skolanum tekkir franska vel efnada fjolskyldu sem ætlar ad sigla um midjardarhafid i juli og agust og teim vantar tvær stelpur og tvo straka til ad vinna a skipinu. Eg verd lika ad vidurkenna ad tetta hljomar einnig mjog spennandi! Tad er greinilegt ad tad opnar manni sko margar dyr ad vera i svona altjodlegum skola!

En svo eg snui mer aftur ad Svisslandsforinni ta var tetta alveg frabært. Vid keyrdum i gegnum Frakkland, Italiu og sidan Sviss. Ferdin tangad tok ruma 8 tima og tar sem vid forum af stad seint a fostudagskvoldi ta keyrdum vid til sjo a laugardagsmorgni! Sviss er mjog fallegt land med tessa storu fjallagarda og skoga. Tad er fyndid ad ferdast fra Frakklandi til Sviss tar sem munurinn a tessum tveim londum gæti ekki verid mikid meiri. Allt i Sviss er yfirgengilega hreint og fagad, goturnar eru svo hreinar ad tad liggur vid ad tad mætti borda af teim. Allar byggingar eru i godu astandi sama hvort tær seu nyjar eda morg hundrud ara gamlar. Tess ad auki var flest allt folkid tarna i brjalad godu formi og allir virtust stunda itrottir af einhverju tagi. Flestir virtust einnig vera vel efnadir og tad saust ekki gamlir bilar a gotunum. Reyndir komst eg ad tvi seinna ad astædan fyrir tvi er einnig su ad tad er bannad med logum ad eiga bila sem eru byrjadir ad rydga, sem tydir ad mer og rydrosottu eldingunni minni yrdum meinadur adgangur ad Sviss. Eg nadi ad skoda ansi mikid a tessum tveim dogum sem eg hafdi til umrada. Jane og Robert turftu hins vegar ad ganga fra ymislegu vegna vinnunnar sinnar og gatu tvi ekki eytt miklum tima med mer. Tad var to allt i fina tar sem eg var svo heppin ad Phillip sem er einnig med mer i bekk for einnig til Sviss yfir paskana til ad hitta foreldra sina. Hann var svo vingjarnlegur ad fara med mig a laugardaginn til Zurick, Zug og Badhen. Vid forum i stærsta evropska hitabeltisskoginn i heiminum, en hann er nakvæm eftirliking af Madagaskar. Hitinn tar inni var otrulegur og plontu- og dyralifid eftir tvi. Vid saum ymsar apategundir sem lifa frjalsar innan skogarins og vorum vid svo heppin ad einn apinn kom til okkar og leyfdi okkur ad klappa ser i sma stund. Skordyrin og skriddyrin tar voru einnig mjog heillandi og saum vid medal annars edlu sem var svo skærgræn ad hun minnti helst a endurskinsmerki, ekki veit eg hvernig hun fer ad tvi ad felast i frumskoginum? A sunnudaginn for eg sidan med Philipp og foreldrum hans i gongutur i fjollunum, tad var alveg frabært og turfti eg virkilega ad hemja mig svo eg færi ekki ad jodla eins og Heida i fjollunum. Ferdin til fjallanna var heldur ekki af lakari taginu tar sem foreldrar Philipp eru vel efnad bankafolk og keyrir tvi um a randyrum bilum og motorhjolum. Tau eiga sitthvorn BMW sportbilinn og tar sem teir ruma bara tvær personur ta turftum vid ad fara a tveim bilum;) Ekki mjog praktiskt en tad var skemmtilegt ad tykjast vera milljonamæringur i einn dag. Um kvoldid eldadi mamma hans Phillips sidan hefdbundin svissneskan mat sem kallast fondu en tad samanstendur af bradnum ost sem haldid er heitum og sidan dyfir madur braudbitum og bitum af perum ofan i ostinn og bordar. Med tessu er vanalega drukkid svart te eda hvitvin. A laugardaginn bordadi eg einnig hefdbundin svissneskan rett sem samanstendur af kartoflum, sosu og lambakjoti. Retturinn var mjog godur svo svissnesk matargerd fær toppeinkun hja mer. I gær keyrdum vid svo oll aftur heim til Frakklands og var su ferd ollu betri tar sem vid forum ekki jafn marga ranghala svo ferdin tok rett um sex og halfan tima.

Eg er nu komin aftur til Frakklands og tratt fyrir hundaskitinn og lyktina, sem er a timum ekki mjog god, ta verd eg nu ad segja ad Frakkland hefur sinn sjarma og eg vil mun frekar vera her en i Sviss;)

Innras gelgjanna, stripparanna og furdulegu grisku konunnar

2007-04-02T11:17:00.000-07:00

Nu er kominn manudagur enn og aftur, timinn lidur hratt a gervihnattaold. Helgin var fin, for i kvedjuparty a fostudaginn og til heidurs Ellu kiktum vid a Astralskan pobb adur en ferdinni var heitid a vinsælasta stad bæjarins, The gay bar. The gay bar ber nafn med rettu þar sem hann er heitasti skemmtistadur samkynhneigdra i Antibes. En þar sem tonlistin er god og dansgolfid stort þa villist þar inn stor hopur af gagnkynhneigdu folki um hverja helgi. Skemmtunin a Gay bar var þo med adeins odru snidi þessa helgi þar sem stuttu eftir midnætti spruttu allt i einu upp kvenkynsstripparar sem donsudu af miklum krafti a afmælisfotunum einum fata i þartilgerdum burum. A þeim timapunkti var augljost hverjir voru samkynhneigdir og hverjir ekki þar sem augun stodu a stilkum hja gagnkynhneigda karlpeninginum. Kannski ad þetta hafi verid snjallt bragd hja eigendum stadarins til ad hjalpa þeim samkynhneigdu ad finna hvor adra i þessum hafsjo af folki. Tar sem eg filadi mig ekki alveg ad dansa magarena vid undirleik silikonbrjosta og slefandi karlmanna stytti eg kvoldid adeins meira en upphaflega var gert rad fyrir en kvoldid var þo gott allt i allt.

A laugardeginum vard heimavistin min sidan fyrir innras gargandi og bolottra unglinga fra Tyskalandi og Italiu. Vegna þessa turfti stærsti hluti þeirra nemenda sem eru ad vinna og i skola ad flytja fra Castel Arabel i adra heimavist. Vid erum þvi adeins atta eftir af upprunalega hopnum og gargandi hormonar rada rikjum i kastalanum. Greyid krakkarnir eru ad vonum spenntir ad vera ekki i umsjon foreldra sinna og þar ad auki i samblandi vid hitt kynid svo umhverfi heimavistarinnar minnir nuna helst a heimildamynd um mokunarvenjur frumstædra spendyra. Slik er spennan ad þau finna sig knuinn til ad syngja haum romi a sinu modurmali og dansa vid furdulega leidinlega teknotonlist hvenær sem er solarhrings. Tad er einkar oheppilegt fyrir gamlingja eins og mig sem er ad reyna ad fara ad sofa i kringum midnætti. Eg var svo ekki anægd i morgun þegar eg vaknadi upp vid ad simi var ad hringja i næsta herbergi vid mig klukkan half sjo og engum datt i hug ad svara. A slaginu sjo mættu sidan umsjonarmenn hopanna og bordu a allar dyr i heimavistinni an tillits til þess hvort dyrnar tilheyrdu þeirra nemendum eda ekki!! Eg sver þad ad eg rif upp hurdina og hendi i þau nokkrum vel voldnum ordum a minu modurmali ef þeim dettur i hug ad gera þetta aftur a morgun.

Vegna innrasar gelgjanna hef eg eytt miklum tima i þeirri heimavist sem stærsti hluti nemendanna var fluttur til. Eg myndi þo ekki vilja bua þar sjalf þar sem adstadan er ekki svo god og nemendurnir mega sætta sig vid ad vera fjorir saman i litlum herbergjum og deila klosettadstodu. Kannski ad eg komist þo a adra skodun eftir ad hafa lifad i 2 vikur med litlu skrimslunum! Vid bordudum oll saman a nyju heimavistinni i gær alveg frabæra maltid! Eg gerdi mer ekki grein fyrir hversu mikid eg saknadi þess ad fa almennilega heimagerda maltid med kjuklingi, salati, kartoflum og alles. Eg hef neytt fremur fabreytts matarædis sidan eg kom hingad eins og flestir vita. Folk getur hins vegar glatt sig a tvi ad pasta og braud er a undanhaldi hja mer þar sem eg fann morgunkorn sem eg er alveg brjalud i svo nuna er bara cheerios a morgnana og cheerios a kvoldin:0)

Eg fekk svo frabærar frettir i gær þar sem foreldrar minir eru ad hugsa um ad koma i eina viku og heimsækja mig i byrjun mai. Tad væri alveg frabært þar sem þad er svo margt fallegt ad sja her og nog um ad vera. Eina sem skyggir a gledina er hvad eg er enn dapurlega leleg i fronsku. Tau halda orugglega ad eg hafi bara setid a rassinum med bjor i einni hendinni og cheerios i hinni þann tima sem eg hef verid her. Tad eru nokkur tilvik þar sem eg hef serstaklega fundid fyrir þvi hvad þad er oþægilegt ad vera mallaus i okunnu landi, tvisvar tegar eg var spurd til vegar af villtum frokkum, einu sinni þegar gomul fronsk kona var ad bidja mig um ad teygja mig i kal fyrir sig i supermarkadinum og einu sinni þegar fullordin karlmadur sat einn a bekk i gardi sem eg labba fram hja daglega og gret svo sart. I þvi tilviki stod eg bara eins og staur og og stardi a hann þar sem eg vissi ekkert hvernig eg atti ad spurja hann hvad væri ad og hvad þa ad eg hefdi skilid þad sem var ad greyid manninum. I dag vorum vid sidan med frafallakennara þar sem kennarinn minn er veikur. Frafallakennarinn er kona a sextugsaldri en hun kemur af griskum ættum og er greinilega mjog stolt af þvi þar sem þad var med þvi fyrsta sem hun tilkynnti okkur, hvada gagn vid attum ad hafa af þeim upplysingum veit eg ekki. Hun hefur einnig greinilega mjog gaman af þvi ad tala og taladi hun svo hratt ad eg heyrdi bara ogreinilegt humm i fjarska. Hun reyndi nokkrum sinnum ad na sambandi vid mig en eg sat bara glaseygd og stardi a kellinguna an þess ad koma upp ordi. Ad lokum held eg ad hun hafi verid komin a þa skodun ad eg væri halfgerdur einfeldingur. Eg var jafnvel ad spa i ad fullkomna imyndina og gera mer upp slef sem myndi sidan leka hægt ut a kinn. Ad lokum fekk eg alveg nog og sagdi kannski fremur harkalega vid hana, þegar hun spurdi mig enn annarar spurningar sem eg skildi ekki, ad hun taladi allt of hratt og þad væri þvi omogulegt fyrir mig ad skilja ord af þvi sem hun sagdi. Mer til furdu þa uppgotvadi eg hins vegar eftir a ad eg hafdi nad ad stynja þessu upp a fronsku svo kannski leynist einhver vitneskja þarna undir nidri. Kannski ad eg þurfi bara simalandi, pirrandi kellur til ad kveikja a rofanum?

Landskynning og Sushi

2007-03-30T03:49:00.000-07:00

Timinn lidur otrulega hratt, nu er eg bradum buin ad vera her i 3 vikur og mer finnst eg hafa komid i gær. Vikan hefur verid fremur roleg hja mer enda er eg buin ad vera half slopp med hita og halsbolgu. Vedrid er enn fremur leidinlegt, þad er kalt og skyjad en Frakkarnir vona ad þetta fari ad lagast enda opna allar strandbullurnar og barirnir i næstu viku en þa er ferdamannatiminn opinberlega byrjadur. Eg hef reynt ad njota þess ad fara i gongutura a stondinni i Antibes og Juan les Pins þar sem fljotlega verda allar strandirnar lokadar af sem einkastrendur hotela eda veitingastada og þa getur madur ekki lengur reikad um strandlengjuna. Strendurnar her eru nokkud hreinar og sjorinn tær svo þad verdur gaman ad flatmaga þar adur en eg fer heim i enn annad rigningarsumarid a Islandi. Reyndar var Heida systir ad reyna ad ljuga ad mer ad þvi se spad ad næsta sumar a Islandi verdi þad heitasta hingad til en eg fer nu varlega i ad trua tvi.

I skolanum i dag flutti eg fyrirlestur a fronsku um Island. Eg held eg hafi bara stadid mig agætlega þott eg hafi stundum ruglad ensku, islensku og jafnvel donsku inn i flutninginn. Allir voru ad minnsta kosti mjog ahugasamir ad frædast meira um land og þjod. Philipp fra Sviss svo og Jane fra Kenyju soru þess eid ad heimsækja Island a næstunni. Sandrine kennarinn minn er svo hrifin af Islandi ad hun kom jafnvel med forlata kort med ser af Islandi svo og mynd af Gullfoss og Blaa Loninu. Þad var mjog skemmtilegt ad fa sma innsyn i menningu og sogu annara landa fra medalljonunum sem bua þar og þad var mjog fyndid ad sja hversu mikill munur var a kynningunum. I vikunni bættust vid i bekkinn þrir nyir nemendur, tveir fra Þyskalandi og einn fra Bandarikjunum. Nemendurnir fra Þyskalandi og Sviss heldu mjog langa og itarlega fyrirlestra um landafrædi, idnad og stjornmalaastand sinna landa a medan Jane fra Kenyja einbeitti ser adallega af atvinnumalum og olikum ættbalkum sins lands. Bandarikjamadurinn var hins vegar fremur fyndinn, hann er frekar þettur a velli, en hann teiknadi upp Bandarikin og audkenndi hvern hluta landsins med þeim mat sem er helst bordadur tar. Til ad audkenna Sudurrikin skrifadi hann til dæmis med storum stofum KFC. Mer fannst þad ansi fyndid. Þegar vid spurdum hann ut i stjornmalaastand og strisrekstur Bandarikjanna virtist hann hins vegar ekki hafa mikla skodun a þeim malum. Kannski ad hinn typiski bandarikjamadur se ekki mikid ad velta þessum hlutum fyrir ser? Ella fra Astraliu er likt og flestir Astralar, tad er ad segja med iþrottadellu a hau stigi. Hun helt þvi langa rædu um þær iþrottir sem eru stundadar i Astraliu og var mikid i mun ad vid myndum skilja munin a hinum morgu oliku tegundum fotbolta sem Astralir stunda. Þad er sem sagt til einhvad sem heitir Soccer svo er til Rugby og innan þess eru þrjar deildir, þar a medal ein sem heitir Aussi rules!!

Um helgina eru margir nemendur ad kvedja skolann og halda heim a leid, þar a medal hin astralska vinkona min, Ella. Eg mun sakna hennar sart, þar sem vid byrjudum sama dag og hofum verid i sama bekk hingad til. A eftir er eg þvi ad fara i kvedjuparty a strondinni til ad kvedja Ellu og tvo adra nemendur af heimavistinni hennar. Planid er ad hittast um fjogur leytid og taka med okkur mat og drykk og skella upp almennilegri veislu. Upprunalega ætludum vid ad grilla a strondinni en þad er vist bannad svo þess i stad verdur nokkurs konar lautarferd. Hins vegar veit eg ekki hversu vel þetta mun heppnast þar sem þad byrjadi ad rigna fyrir korteri sidan og hefur enn ekki stytt upp.

I gærkvoldi heldum vid einnig kvedjuparty fyrir 3 nemendur af heimavistinni minni, Nicole fra Sviss og Ren og Reiko fra Japan. I tilefni þess akvad Ren, sem er mikill meistarakokkur, ad utbua sushi fyrir allt lidid. Allur gærdagurinn for þvi i þad ad rulla upp ymis konar hrau fiskmeti og festa þad vid hrisgrjon og þang eftir ollum kunstarinnar reglum. Ren tok þetta mjog alvarlega og tok okkur oll i einkakennslu til ad vera viss um ad vid kloppudum rullunum akkurat a rettan hatt. Hann var ekki alveg nogu anægdur med arangur minn tar sem honum fannst eg taka adeins of fast a rullunum og ekki klappa þeim nogu blidlega þegar eg setti þær nidur. Um kvoldid settum vid sidan upp langbord uti a verondinni og bordudum gomsætt sushi asamt serstakri japanskri supu og svo audvitad var þessu skolad nidur med hrisgrjona saki og sma fronsku raudvini. Eg verd nu ad vidurkenna ad eg helt eg myndi ekki geta bordad hraan fisk en þegar allt kom til alls þa var tetta bara fremur gomsætt, serstaklega ef madur dyfdi rullunum i sosuna sem fylgdi.

En eg ætla ekki ad hafa postinn lengri ad tessu sinni, verd vist ad fara ad skella mer i regngallann og skunda a strondina;)

Skodunarferdir allan daginn ut og inn

2007-03-27T06:42:00.000-07:00

Jæja ætli eg verdi ekki ad setja inn faein ord um vidburdi sidustu helgi. Helgin byrjadi a tvi ad eg for ut ad borda a fostudaginn a asiskum veitingastad i midbæ Antibes. Med mer voru Gabriel, Kersten og Ella sem eru oll nemendur vid skolann. Tar sem vid erum fatækir namsmenn forum vid ekki a mjog finan stad heldur letum okkar næga litinn og fremur subbulegan veitingastad sem heitir Asian Fast food. Maturinn var i samræmi vid innrettingu stadarins, tad er ad segja mjog slæmur. Vid letum okkur to hafa tad ad torga tessu nidur tar sem vid hofdum nu borgad heilar 5 evrur a mann!! Vid hefdum to betur latid tad ogert tar sem daginn eftir var maginn i mjog slæmu astandi svo vægast se sagt!

Þratt fyrir magakveisuna for eg og Ella asamt Jelenu i sma konnunarferd um nagrenni Antibes a laugardaginn og skemmtum okkur svona vel. Vid forum til litils listamannatorps sem heitir Saint Paul de Vince en tad stendur upp a harri hæd, umkringt virkisveggjum og er byggt eins og volundarhus til ad gera ovinum erfidara um vik. Torpid var vægast sagt storkostlegt, allar litlu goturnar og listagalleriin voru ogleymanleg sjon. Kirkjugardurinn var einnig mjog fallegur en hann er stadsettur vid lægsta vegg borgarinnar og skilst mer ad tad hafi verid vinsæl taktik ad stadsetja kirkjur eda adra helga stadi vid tann hluta virkisveggjarins sem var hvad vidkvæmastur eda mikilvægastur. Astædan er su ad ovinaherir i gamla daga voru smeykir vid hin ædri mattarvold og viku ser tvi fra tvi ad eydileggja helga stadi likt og kirkjugarda og kirkjur. Tegar vid hofdum verid i Saint Paul de Vince i um tvo tima gerdi hins vegar tetta mikla ovedur svo vid attum fotum okkar fjor ad launa. Himininn var svartur og eldingarnar voru otrulega haværar tegar tær bergmaludu milli allra litlu gatanna. Mer til mikillar furdu kom sidan brjalad haglel i kjolfarid og haglelin voru engin smastykki heldur a stærd vid medal bordtenniskulur. Vid vorum ekki klæddar fyrir svona svadilfarir og leitudum tvi skjols a litilli kra asamt hundrad odrum ferdamonnum svo vid mattum gera okkur ad godu ad standa vid litinn ofn og slurka ofan i okkur bjor til ad fa hita i kroppinn. Tar sem vid erum enn og aftur fatækir namsmenn vorum vid svo forsjalar ad hafa smurt okkur nesti fyrir ferdina en tar sem vid mattum ekki borda tad inni a kranni turftum vid ad hlaupa i urhellinu a strætostodina og borda matinn okkar inn a klosettinu tar svo vid stædum ekki i urhellinu. Vid kuldrudumst inn a tessu klosetti i godan klukkutima medan vid bidum eftir strætoinum en notudum timann a medan til ad turka sokkana okkar og skonna i handturrkunni a klosettinu. Aldrei deyr madur radalaus.

A laugardagskvoldid var sidan stor afmælisveisla likt og adur hefur komid fram og var kvoldid bara mjog vel heppnad. Fyrir utan brennda grillmatinn, sem pabbi hefdi ekki einu sinni getad brennt meira. Eg og Jelena bjuggum til hefdbundinn Kroatiskan eftirrett sem samanstod adallega af eggjum og sykri og var agalega bragdlaus. Folk virtist samt hæstanægt med tennan bragdlausa pappir tar sem allir vildu na brunabragdinu ur munninum a ser. Barinn fyrir nedan heimavistina mina var opnadur af tessu tilefni og folk gat drukkid okeypis veigar medan birgdir entust. Flestir letu ekki segja ser tad tvisvar og drukku af miklum mod svo folk var ordid ansi skrautlegt tegar tad for i bæinn. Tar sem timburmenn helgarinnar adur voru enn i fresku minni hja mer var eg bara ansi prud og tad sem meira er i godu fjori daginn eftir.

A sunnudaginn vaknadi eg eldsnemma og for til Cannes med Ellu, Bernadetto og Phillip. Tar skodadi eg audvitad Grand auditorium og gekk rauda dregilinn sem stjornurnar spigspora um a kvikmyndahatidinni i Cannes. I kringum tann frægdarstad eru plattar i gangstettinni med nofnum og handaforum fræga folksins svo mer leid alveg eins og eg væri komin til Hollywood! Kvikmyndahatidin er haldin i mai svo eg hef nu tækifæri a ad fara og sja i hnakkann a nokkrum storstjornum. En svo eg uppysi nu sma leyndarmal ta gæti meira segja verid ad eg sjai meira en adeins hnakkann a stjornunum tar sem frændi Jelenu er storkall i kvikmyndaidnadinum i Kroatiu og fer tvi a hverju ari til Cannes og tad gæti verid ad hann geti reddad Jelenu einhverjum bodsmidum fyrir hana og vin. Tad væri nu ansi flott ad geta statad sig af tvi ad hafa tekid tatt i kvikmyndahatidinni i Cannes. Hver veit kannski birtist jafnvel mynd af mer i morgunbladinu og eldheit frett i Sed og heyrt!! En svo eg nai nu stjornunum ur augunum a mer og haldi afram med ferdasoguna ta forum vid einnig til Iles des Lerins sem er eyja sem liggur rett fyrir utan Cannes. Til ad komast tangad er um 20 minutna batsferd en fyrir utan natturufegurd er eyjan adallega fræg fyrir ad hafa verid fangelsi fyrir fina folkid a timum Ludviks XIV. A tessari eyju var medal annars Madurinn med jarngrimuna haldinn fanginn i 11 ar adur en hann var fluttur til Bastillunnar og liflatinn arid 1703. I tessu sama fangelsi lokadi einhver sturladur franskur malari sig inni arid 1992 og maladi a veggi fangaklefanna storkostleg malverk en hann vonadi ad tessi fangelsun yrdi tad sem hann tyrfti til ad mala hid eina sanna meistaraverk. Eg veit nu ekki hvort honum tokst tad ne hversu lengi hann dvaldi tarna en tetta var gaman ad sja.

A manudaginn for eg sidan i skolann og atti meirihattar skemmtilegan dag. Tar sem adalskolinn, Le Chateau, var hertekinn af itolskum unglingum i skolaferdalagi turftum vid ad flytja okkur i nokkurs konar utibu skolans sem er nidri i midbænum. Þetta utibu sem gengur oftast undir nafninu Le Port er ekki med bestu adstoduna i bænum. Vid endudum tvi i eldgamalli og mygladri skolastofu tar sem vid satum a gomlum skolabekkjum med afostum bordum en bekkirnir voru nægilega storir fyrir medalstoran 10 ara krakka. Sandrine kennarinn okkar var svo sjokkerud af adstodunni eda kannski frekar adstoduleysinu ad hun akvad ad i stad tess ad þylja upp leidinlegar sagnir skyldum vid frekar fara i gongutur um Antibes og setjast a kaffihus. Vid fengum þvi mjog praktiska kennslu tar sem vid forum fyrst a kaffihus og pontudum okkur drykkjarfong a fronsku. Sidan forum vid i gongutur um midbæinn og Sandrine syndi okkur og sagdi okkur sogu margra skemmtilegra stada og hluta sem vid hefdum liklegast aldrei tekid eftir tar sem Frakkar eru ekki mikid fyrir tad ad merkja sogulega hluti, hvad þa lata soguna bak vid hlutina fylgja med.

Eftir skola akvad eg, Ella og Jelena ad kikja til Nice. Markmid ferdarinnar tessu sinni var þo ekki ad fara i skodunarferd heldur kaupa nokkrar naudsynjar sem okkur vantadi. I Nice er odyrara ad versla fot og heimilistæki en i Cannes, Antibes og Juan les Pins og þvi borgar þad sig ad taka lest i halftima hvora leid og borga smotteri fyrir þad. Vid logdum allar upp med sama markmidid þad er ad finna odyra sko. Eftir 3 tima verslunarferd stodum vid hins vegar uppi med allt annad en upprunalega markmidid. Þess i stad keyptum vid boli, peysur, solgleraugu, kjola, spangir, sokka, sokkabuxur, nærfot og gud ma vita hvad fleira. Eg for tvi adeins fram ur kostnadaraætluninni en tek tad nu fram ad eg keypti ekki alla tessa ofantalda hluti tar sem eg keypti adeins sex af tessum atta hlutum!! Eftir langan og strangan dag i H&M, eg veit ad tid ofundid mig heima nuna he he, ta vorum vid svo menningarlegar ad fara a Macdonalds og sidan skundudum vid a kranna til ad hitta vin Jelenu sem er franskur hvorki meira ne minna. Tad var mjog gaman ad hitta loksins og tala vid frakka vist madur er nu einu sinni i Frakklandi. Barþjonninn a kranni var lika svona mikid skemmtilegur og tad sem meira er Astrali svo tad urdu miklir fagnadarfundir hja honum og Ellu. Tad hitti svo vel a ad þad var happy hour a kranni sem þyddi ad allir drykkir voru a 3, 50 evrur. Vid nyttum okkur þad audvitad og skoludum nidur eftirbragdinu af Macdonalds med Cosmopolitan og odru alika litriku. Einn kokteillinn het Blue Lagoon en þegar eg spurdi Luke barþjoninn hvort tetta væri visun i Island kom hann alveg af fjollum og for ad utskyra mjog þolinmodur fyrir mer ad drykkurinn væri blar a litinn og tvi er hann kalladur Blue Lagoon. Eg akvad tvi ad strida greyinu adeins og spurdi hvernig kokteill ad nafni Purple rain væri a litinn en sa humor for þo ofan gards og nedan þar sem hann byrjadi ad utskyra fyrir mer ad drykkurinn væri i raun fjolublar. Svona geta menningararekstrarnir stundum ordid. Vid dvoldum a kranni mun lengur en vid ætludum okkur þar sem frabær hljomsveit byrjadi ad spila og stadurinn fylltist af studentum i godum gir. Vid hittum meira ad segja fjora fronskunema ur fronskuskola i Nice. Tegar klukkan var farin ad nalgast midnætti og vid vissum ekkert hvenær sidasta lest færi heim skundudum vid af stad a lestarstodina og vorum komnar heim rett eftir eitt. Nice er mjog skemmtileg borg og eg mun fara tangad aftur i skodunarferd en veit þo ekki hvenær þar sem þad er verid ad leggja sporvagnateina um alla borg og þvi er oll borgin sundurgrafin sem stendur.

Þar sem eg hef verid svona dugleg ad skoda mig um undanfarid, og eyda peningum, ætla eg ad taka tvi rolega a næstunni en mun to audvitad skrifa her inn tegar andinn gripur mig. I kvold ætla eg ad elda fyrir Jelenu kvoldmat tar sem hun hefur verid svo dugleg ad bjoda mer ad borda med ser. Adalrettur kvoldsins er til mikillar furdu PASTA, en tad er vinsælasti rettur allra nemandanna vegna hagrædis i verdlagi og eldamennsku. Eg verd liklega ordin eins og smjordeig eftir tessa dvol her tar sem pasta og braud flæda ur svitaholunum a mer. Eg fekk mer to grænmeti i hadeginu svo eg hef ekki alveg svarta samvisku?

Margmidlunarsafnid î Antibes

2007-03-23T05:18:00.000-07:00

Nu sit eg â bôkasafninu i Antibes og tad er vægast sagt glæsilegt. Safnid heitir Mêdiathêque de la Communautê d^Agglomêration og var opnad fyrir adeins tveimur mânudum sîdan. Safnid heitir Mêdiathêque med rêttu tar sem hêr mâ finna flest alla midla sem til eru. Êg eiginlega verd ad eyda smâ pûdri î ad lysa safninu tar sem êg veit ad vinum mînum â bôkasafninu finnst tetta umræduefni sêrlega âhugavert:)

Safnid er â fjôrum hædum (sem passar ekki alveg vid hugmyndir okkar â safninu) en î stad tess ad hafa stiga eru nokkurs konar pallar milli hæda svo tad er audvelt fyrir fôlk med barnavagna og fatlad fôlk ad komast milli hæda. Hins vegar taka tessir pallar talsvert plâss og tôtt ad tetta sê flott honnun tâ er hûn kannski ekki svo praktîsk.

Â fyrstu hædinni er upplysingatjônusta og afgreidsla auk tess sem sêrstakt svædi er frâtekid fyrir nyskrâningu. Â ollum hædum mâ finna nettolvur og tad kostar ekkert fyrir notendur safnsins ad nota tær. Hins vegar tarf madur fyrst ad panta tîma og tad gerir madur sjâlfur î gegnum tartilgerdar tolvur. Tad er to tvi midur timatakmorkun a tolvunum svo notendur geta bara verid i klukkutima a dag a netinu jafnvel tott teir seu tilbunir til ad borga fyrir meira.

A annari hæd er sîdan tônlistardeild en hûn er tô ekki jafn glæsileg og okkar eigin. Hins vegar er hûn mun rûmbetri og fôlk getur sest tar nidur og hlustad â tônlist î gegnum tolvur eda î tartilgerdri tônlistarstofu. Oll tônlist er sett inn î tolvu svo madur getur notad tolvukerfid hêr til ad fletta upp tônlist og hlustad â hana lîka.

Â tridju hæd er sîdan frædsluefni og barnadeild. Barnadeildin mætti alveg vera adeins hlylegri eins og barnadeildin heima en safnid er audvitad svo nytt ad tad â kannski eftir ad breytast. Allt er hinsvegar mjog opid og tægilegt auk tess sem folk getur sest nidur og lesid, hvort sem tad sest î sôfa eda vid lesbord en lesbord eru â ollum hædum. Reyndar vantar hêr kannski betra lokad svædi fyrir fôlk sem er ad læra og tarf meira nædi. Â fjôrdu hæd eru sîdan ævi- og skâldsogur â ollum tungumâlum. Einnig er tar sêrstok deild fyrir teiknimyndasogur fyrir fullordna og êg held barasta ad vid sêum med svipad gott ef ekki betra ûrval î teim efnum.

Â hverri hæd er upplysingatjônusta og safnid er mjog vel mannad. Eiginlega er safnid of vel mannad tar sem starfsfolkid er mikid ad kjafta saman og samt skammar tad vidskiptavini fyrir ad tala i farsîma, êg skil ekki alveg af hverju teim finnst meira ônædi af tvî en ad tau standi 5-6 saman i hôp og kjafti. Starfsfolkid er heldur ekki sêrstaklega vingjarnlegt nê hjâlplegt, alla vega hef êg ekki upplifad tad hingad til en kannski er tad vegna tess ad êg er ûtlendingur og tala litla fronsku svo tau eru stressud ad tala vid mig. Êg get allavega held êg alveg fullyrt ad starfsfolkid â Bôkasafni Hafnarfjardar er mun vingjarnlegra og hjâlpsamara en hêr og tar sem stofnanir og fyrirtæki byggja adallega â fôlkinu sem vinnur tar tâ held êg ad vid megum alveg fâ stôran plûs î kladdann.

Oll tækni hêr er alveg frâbær en â ollum hædum eru nokkrir flatskjâir tar sem folk getur sest nidur og horft â DVD. Einnig eru hêr vêlar fyrir fôlk sem er sjôndapurt og filmuvêlar fyrir eldra efni. Safnid geymir mikid magn af frædsluefni â DVD en kvikmyndasafnid er tô ekkert vodalega stôrt. Vid megum tvî alveg fâ annan plûs î kladdann fyrir hversu flott kvikmyndasafn vid eigum!!

Bôkasafnskerfid sjâlft er mjôg flott. Êg veit nù ekki hvad tad heitir en notendur skrâ sig inn sjâlfir (svipad og med Gegni) og geta sîdan leitad, geymt leitir, athugad med ùtlânin sîn, hlustad â tônlist, pantad tîma fyrir internetid og gud mâ vita hvad fleira tar sem êg skil bara takmarkad tad sem stendur â opnunarsîdunni. 'Eg tok fullt af myndum og get vonandi latid tær inn a næstu dogum.

Annars er svo sem ekki mikid ad fretta af mer. Tad er enn frekar kalt her og er eg tvi buin ad festa kaup a tveim hlyjum peysum. Tad verdur vist fremur kalt um helgina og næstu viku en eftir tad fer ad hlyna og ta fara allar strandverslanirnar og barirnir ad opna. A morgun er sidan stor veisla a heimavistinni minni tar sem fjorir nemendur sem bua tar eiga afmæli og ætla tvi ad sla saman i eina stora veislu. Tad verdur tvi grillad og bodid upp a margaritu og barinn a heimavistinni opnadur med hatidlegri athofn.

Skolinn gengur bara agætlega. Vid fengum to alveg nog i gær og sogdum vid kennarann ad vid værum buin ad overloda a upplysingum svo hun akvad ad hafa daginn i dag adeins lettari. Vid forum i leik sem gekk ut a tad ad draga spjald med fronsku ordi a og sidan attum vid ad lysa ordinu fyrir hinum an tess to ad segja tad med beinum ordum ne mattum vid segja nokkur bannord sem fylgdu. Eg turfti til dæmis ad lysa Afriku en matti ekki segja heimsalfa, blokkumenn, Nelson Mandela og svo frv. Tetta var mjog erfitt, serstaklega i ljosi tess ad enginn af okkur er med serstaklega mikinn ordaforda i fronsku en tetta var samt sem adur mjog skemmtilegt. Eg er mjog anægd med kennarann minn, hun heitir Sandrina og hefur ferdast alls stadar um heiminn. Hun hefur medal annars buid i eitt ar a Islandi. Otrulegt en satt!! Eg komst ad tvi tegar hun skrifadi Hafnarfjordur oadfinnanlega og utskyrdi sidan fyrir mer ad peut etre tydir kannski a islensku. Hun var i Haskola Islands fyrir um 15 arum og henni finnst mjog gaman ad rifja upp islenskuna med mer. Eina sem mer finnst ad kennslunni er ad vid leggjum rosalega mikla aherslu a malfrædi og a kostnad ordafordans ad minu mati. Svo er spurning hversu mikid madur getur talad fronsku eftir trja manudi tar sem eg tala bara fronsku i skolanum og sidan ensku allan daginn vid hina nemendurna. Eg get alla vega huggad mig vid tad ad enskan min hefur storbatnad og Bjarkar hreimurinn minnkad til muna. Margir nemendur hafa furdad sig a tvi hvad enskan min er god og spurt mig hvernig a tvi stendur og hvort islendingar seu almennt godir i ensku. Eg held ad svarid liggi mikid i tvi ad islendingar tyda ekki sjonvarpstætti og kvikmyndir likt og margar adrar Evroputjodir gera og tvi hofum vid betri tok a enskunni.

Ad lokum verd eg ad segja enn adra sogu af ævintyrum minum um gotur Antibes og Juan le Pins. Eg villist a midvikudaginn, held ad tad hafi verid alvarlegasta atvikid sidan eg kom to svo ad eg hafi villst tvisvar a leidinni heim ur skolanum og einu sinni leidinni i supermarkadinn og svo audvitad tegar eg var ad leita ad Internetkaffinu. I tetta skipti var eg to villt i samtals 4 klukkutima. Eg for ad hitta Ellu og Bernadetto vid strondina i Antibes. Gangan tangad tok um 30 minutur i gegnum midbæ Antibes fra Juan le Pins. Um fimmleytid akvad eg ad fara aftur a heimavistina mina og tar sem eg er a annari heimavist en Ella og Bernadetta turfti eg ad ganga tangad ein. Mer datt i hug tad snilldarrad ad ganga strandlengjuna heim og hof tvi gonguna. Eg var ekki i godum skom og fremur lettklædd tratt fyrir kuldann. I fyrstu gekk allt vel og strandlengjan var mjog falleg og stor rikmannleg hus umhverfis hana. Ad lokum var to bara stigur medfram hafinu og sidan troppur sem buid var ad hoggva i klettana. Eg gekk tennan stig og endalausar troppur og ad lokum var eg komin ad storgryti med hafid a eina hond og haan klettavegg a adra hond. Enginn hus voru lengur nalægt og eg uppgotvadi ad eg hafdi ekki sed adra manneskju i to nokkurn tima. Eg var hins vegar alveg viss um ad strondin i Juan le Pins væri bak vid næsta hofda og gekk tvi afram. Eg hunsadi mjog skynsamlega nokkur skilti tar sem stod medal annars ,,Danger mort". Tegar eg kom fyrir hofdann voru hins vegar tar bara enn fleiri klettir og tad var farid ad skyggja svo tad foru ad renna a mig tvær grimur. Eg for alvarlega ad ihuga ad skiltin væru kannski ekki tarna til skrauts og tad var farid ad flæda ad. Eg hljop tvi eins og tryllt yfir kletta og upp troppur tangad til eg komst aftur i mannabyggd um klukkutima seinna. Ta vissi eg hins vegar ekkert hvar eg var og turfti tvi ad rekja leid mina aftur til Antibes. Tegar eg loksins komst a heimavistina mina var klukkan ad ganga niu ad kvoldi. Eg skil ekkert i tvi hvernig mer datt i hug ad fara a eigin spytur til okunnugs lands og ad fjolskylda min og vinir skyldu ekki reyna ad stoppa mig af. Kannski ad tessar svadilfarir bæti attarskyn mitt, efast to um tad.

Eg ætla ad hætta nuna. Tad er to svo otalmargt sem eg gæti skrifad um en tad bidur betri tima. Vona ad vedrid se ad skana a Islandi, fretti ad tad er buid ad vera ovedur ad ganga yfir.

Bless i bili

Monaco og Monte Carlo

2007-03-19T10:00:00.000-07:00

Jæja loksins fann eg Internetkaffid og get reynt ad blogga meira reglulega hedan af. Reyndar er lyklabordid franskt svo eg vona ad folk fyrirgefi slæma stafsetningu (tad tekur of langan tima ad breyta ollum islensku stofunum i wordinu).

Eg for til Monaco og Monte Carlo i gær en komst tvi midur ekki til Nice a laugardaginn vegna slæmrar heilsu sem tengist drykk ad nafni Lemonchade, en hann er mjog vinsæll hja itolum og frokkum. Eg for i party a einni heimavistinni a fostudagskvoldid og allir voru mjog ahugasamir ad skala vid mig a islensku. Tad vard til tess ad glosin urdu adeins fleiri en eg hafdi aætlad. Frakkarnir skala med tvi ad segja ,,Salute,, en italarnir sogdu ,,kling, kling,, eg man ekki i augnablikinu hvernig tjodverjarnir og svisslendingarnir skala en tetta var allt mjog frædandi og hluti af teirri menntunarreynslu sem eg mun odlast her i Frakklandi.

A sunnudaginn komst eg to vid agæta heilsu til Monaco. Monaco er yndisleg borg og margt ad skoda tar. Fyrst skellti eg mer i tebod i hollinni og skodadi virkisvegginn. Til ad komast ad hollinni turftum vid ad ganga marga km upp a vid tar sem Monaco er oll byggd upp i fjollin. Einnig for eg i kirkjuna en tar ma finna grafir hinna ymsu prinsa og prinsessa sem hafa rikt i Monaco. Einnig skodudum vid goturnar tar sem kappaksturinn Le grand prix fer fram. Til heidurs tvi ad Monaco er mikil kappaksturborg matti sja minnismerki um hina ymsu kappaksturmenn og bifreidar a vid og dreif um borgina. Bilarnir tar eru ekki heldur af verri endanum tar sem flestir aka randyrum bilum sem eg kann ekki einu sinni nofnin a. Snekkjurnar tar eru heldur ekki af verri endanum en vid saum snekkju prinsessunnar og held eg ad helmingurinn af islendingum komist fyrir innan bords. Svo skelltum vid okkur audvitad til Monte Carlo og kiktum i tvo spilaviti. Verd to ad vidurkenna ad tau heilludu mig litid. Umgjordin og allt i kringum tau var voda flott en sidan sat folk alveg eins og steingervingar og spiladi fra ser allt vit og liklega storan hluta arfi sinum eda launum. Sum spilavitin hofdu svo haan standard ad madur turfti ad kaupa dagoda summu af spilapeningum bara til ad komast tar inn svo tar helt allt rikasta folkid sig. Tad var ahugavert ad sja ad innan i spilasolunum sjalfum var hvergi ad sja glugga ne klukkur. Bernedetto (italskur strakur sem er med mer i skolanum) upplysti mig ad tad er gert til tess ad folk eigi audveldara med ad gleyma timanum og tar med spila fra ser allt vit. Eftir tessar upplysingar akvad eg ad vera ekkert ad storka orlogunum og helt tvi fast i budduna mina og spiladi engar russneskar rullettur.

Vedrid her er ad versna sem er midur tar sem eg kom ekki med nein hly fot. Tetta tydir tvi ad eg tarf ad fara ad versla, tar for asetningur minn um ad kaupa engin fot i Frakklandi. Tad verdur fremur kalt og hvasst tessa vikuna auk tess sem buist er vid urkomu. Tar sem vid erum rett vid hafid ta er litid ad marka tott ad mælirinn segir 14-15 gradur yfir daginn tvi vindurinn er svo kaldur nuna og kuldinn allt odruvisi en heima.

Vona ad allt gangi vel heima. Bid ad heilsa ollum.

C´est France

2007-03-16T05:06:00.000-07:00

Halló halló
Loksins komst ég í tölvu sem er ekki alveg í rústi líkt og allar (3) tölvurnar í skólanum. Reynar veit ég ekkert hver á tessa fartölvu. Skilst ad tad sé einhver Týsk stelpa, sem útskýrir skrítna lyklabordid. En nú hef ég verid hér ad verda eina viku og margt hefur sked.

En svo ég byrji á byrjuninni tá gekk ferdin hingad vel trátt fyrir ad hafa turft lögreglufylgd á flugvellinum í London svo ég myndi nú örugglega finna rétt hlid. Ég flaug frá Keflavik snemma um morgunin og lenti í brjálaedinu á Stanstead. Tar turfti ég ad tékka farangurinn aftur inn og sídan ad ganga í gegnum mikla öryggisgaeslu tar sem tad var leitad á mér í fyrsta skipti á minni aevi. Tar turfti ég sidan ad bída í um 3 tíma ádur en ég gekk um bord med um 100 breskum ferdamonnum sem voru allir mjog spenntir og léttklaeddir. Greinilegt ad bretar gera mikid ad tvi ad fara í sumarfrí á Riveríunna. Á flugvellinum tók strákur ad nafni Thomas á móti mér en hann er starsmadur og nemandi hér í skólanum. Tad er mjög algengt ad nemendur koma hingad og vinna hálfan daginn í skólanum eda á heimavistunum og eru sídan í skólanum hálfan daginn. Til tess ad geta tad tarf madur to ad hafa ákvedna faerni í frönsku ádur en madur kemur hingad. Heimavistin mín er mjög fín. Vid erum um 15 sem búum tar en fyrir nedan vistina eru minni íbúdir sem nemendur búa einnig í. Herbergid mitt er mjög skemmtilega hannad. Tad er lítid og svalirnar eru staerri en íbúdin sjálf. Í herberginu má finna tvaer hurdir og ef tu opnar ta fyrri tá getur tú bakkad mjög snyrtilega á klósettid. Tegar tu hefur lokid tér af tar tá opnar tú hurdina vid hlidin á og tar getur madur bakkad inn í sturtu og ef tú snýrd tér vid tá getur tú tvegid á tér hendurnar í vaskinum. Eldhúsid er sídan sameiginlegt og tad er vaegast sagt mjög ósnyrtilegt tar sem flestir virdast vera vanir hótel mömmu og standa tví bara upp frá bordum án tess ad trífa diskana eda bordin, hvad tá pottana og pönnurnar. Ískápurinn er sídan önnur saga tar sem tar er ekkert skipulag og fólk tredur bara matvörunum eins og tad getur tar inn. Lyktin í skápnum er mjög sérstök. Blanda af myglu, kryddi og einhverri furdulegri súrlykt.

Allir krakkarnir í skólanum svo og á heimavistinni eru mjög vingjarnlegir og hér er fólk frá öllum heimshornum. Ég hef verid mikid med tveim stelpum og einum strák sem ég hitti strax fyrsta daginn minn hér. Stelpurnar koma frá Króatíu og Ástralíu og strákurinn frá Ítalíu. Vid tölum tvi saman á skemmtilegri blöndu af ensku, frönsku og ítölsku.

Umhverfid er mjög fallegt og frönskunámid gengur ágaetlega. Ég aetla ad skoda mig um í Nice á morgun og reyna ad nota naestu viku meira í skodunarferdir. Hingad til hef ég bara verid ad reyna ad atta mig a leidinni í skólann og í súpermarkadinn. Ég er tó adeins ad sjóast og hef bara villst tvisvar (alvarlega).

Týska stelpan nálgast svo ég verd víst ad haetta núna. Ég mun reyna ad komast í tölvu aftur sem fyrst og segja betur frá öllu.

Sakna ykkar allra en hef tad mjog gott.

Frakkland here I come

2007-03-09T05:00:00.000-08:00

Jæja þá flýg ég út í hinn stóra heim á morgun. Komin með smá fiðrildi í magann og er líklega búin að pakka aðeins of miklu. Þetta pökkunarferli hefur leitt mér fyrir sjónir að ég á kannski aðeins of mikið af fötum. Já ég skal viðurkenna það, ég á of mikið af fötum og þyrfti líklega að fara að henda einhverju og spara við mig í innkaupunum. Ég ætla því ekki að kaupa nein föt í Frakklandi, eða allavega ekki mikið af þeim:)

Ég veit ekki hvenær ég skrifa næst þar sem ég fer ekki út með fartölvuna og veit ekki hvernig tölvumálum er háttað í skólanum en ég lofa þó að ferðasagan mun koma, það er að segja ef ég rata á réttan áfangastað.

Nú er þetta farið að styttast!

2007-03-05T11:26:00.000-08:00

Jæja þá eru bara 5 dagar í brottför. Komin með smá fiðrildi í magann. Ætla að reyna að blogga örlítið hér á meðan ég er úti í hinum stóra heimi en get þó ekki lofað að ég verði mjög dugleg við skriftirnar. Hef víst átt nógu marga pennafélaga til að vita að skriftir eru ekki mín sterkasta hlið. Síðan er enn í vinnslu. Vonandi mun útlítið skána eftir því sem ég læri betur á forritið.